oDay-daEo's profileo Kim Day-Jin [KingdoM] ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
November 02 มาเเร้วๆๆกลับมาเเร้ว...ๆ..ๆ..ๆ
เหอเหออสวัสดีคับเเพ่ม่อ เอ๊ย!!!พ่อเเม่พี่น้องทั้งหลาย
หลังจากเเห่งวาย เอ๊ย!!เเห่งหาย อ่ะ!!ห่างหาย เอ๊ย!! ถูกเเล้ว
ได้เวลากลัมาสร้าสันติสุขพรหมศิริให้เเก่โลกเเล้ว
(เเม่งเพ้อเจ้อจริง)
ช่วงนี้พึ่งจะเปิดเทอมมาอาทิตย์นึง ก็ยังไม่รู้เกรดเเล้วก็ยังไม่ได้ลงทะเบียนเลย
ทำไงดีว่ะเนี๊ยะ
เเต่ตอนนี้กำลังกลุ้มกับไอ้10วิชาเทอมที่เเล้วที่เรียนไปนี่กรูจะผ่านหมดรึเปล่าว่ะเนี๊ยะ
เเต่ถ้าผ่าน เจ้นุชสุดสวยบอกจะเลี้ยงชาบูชิ ฟรี!!!!*(กุเอาจริงนะเมิง หึหึ)
รอลุ้นต่อว่ามันจะผ่านหมดรึเปล่านะคร๊าบบ...ตอนนี้ออกมา3วิชาเเละ รอดไป
เหลืออีก7(เเม่งเยอะว่ะ) ส๊าธุ!!!ผ่านหมดหน่อยเหอะ เพื่อชาบูชิ เอิ๊กๆ
ตอนนี้ก็ร่อนบ่อยเเหะ ต้องเพลาๆหน่อยเเละ
เพื่อนจ๋ายืมตังค์กูไปก็เอามาคืนด้วยนะ เดี๋ยวกูจะตามไปด่าซ๊า.k.k.
เหอเหอ
ปล.มีความสุขมากๆนะคับคนที่อ่านเเล้วก็คนที่เม้นให้น่ะ ขอให้สวย ขอให้หล่อกันทุกคนเลย ส๊าธุ!!!
August 18 ซักเรื่องเห๊อ!!!.........................!!!!เเม่ง!!!!..........................
จะ..............................เอา
.......................อะ
ไร.............
.......ก่ะ
กู....
..นัก
หนา.
ว่ะ
(เศร้า) July 22 มิทเทอมเพ้อเจ้อในช่วงสอบมิทเทอม
ในที่สุดมันก็เป็นวันของเราซักที ระยะเวลาหยุดที่ยาวนาน มันคือวันของเรา... เหอเหอ
ทีเเรก ก่ะจะอ่านหนังสือเตรียมสอบไฟนอลซักก่ะหน่อย
เเต่เเล้วเเม่งก็เหมือนเดิมทุกประการ วันๆเอาเเต่ไร้สาระไปวันๆเห้อส์~* ชีวิตตู เมื่อไหร่จะเเก้หายซักที่ว่ะไอ้เรื่องใช้เงินเนี๊ยะ ถ้าพ่อเป็นโรงกษาปณ์กุจะดีใจมากเลย 555+
ไปx-rayมา2รอบเเละ เเค่จะถอนฟันนะเนี๊ยะ ดูเเม่งเรื่องมากจังว่ะ เเต่ก็เอาเหอะ!! เเม่งไม่อยากถอนเลยเจรงๆ กัวๆๆ (ร้อยวันพันปีไม่เคยจะไปหาหมอฟัน) เห็นท่านหมอเเล้วข้าน้อยกัวจางเลย...
อยากไปดูกีฬามหาลัยโลกอ่ะคับเพื่อนๆ อยากไปดูเเบต ใครว่างมาหิ้วตูไปด้วยนร้า(ให้หิ้วฟรีๆเลย คริคิ) ใกล้งานรับปริญญาฤดูการใหม่เข้ามาเเล้วล่ะซิ ไงไงผมก็ขอเเสดงความยินดีกับเพื่อนๆพี่ที่ได้รับปริญญาในปีนี้นะครับ
วันเเห่งความสำเร็จมาถึงพวกคุณเเล้ว ไอ้เราก็เฝ้ารออยู่เหมือนกัน
ว่าเมื่อไหร่ว้าเเม่งจะเป็นวันของเราซักก่ะทีเนี๊ยะ สู้ โ ว้ ยยย... !! !!
June 20 บ่นๆๆไปงั้นเเหล่ะ เห้อ..เห้อ..เเล้วก็เห้อส์!!! ไม่รู้จะอัพไรว่ะ
เอาไว้มีเรื่องเเล้วจะมาอัพให้อ่านใหม่เด้อ
ตอนนี้โคตรเหนื่อย เเละ หน่าย กับไอ้10วิชาที่ได้เรียนอยู่ตอนนี้จริงๆๆ
 ไอ้บ้านก็ไกลเหลือเกิน
กลับเร็วก็ร้อน รถติด กลับดึกก็เหนื่อย
นั่งรถไปไปกลับๆบ้านเนี๊ยะเเม่งทรมานจริงๆเลยว่ะ
เวลาเก่าๆที่เคยว่างก็หายไปหมด เเม่งขัดใจยังไงก็ไม่รู้ อยากดูหนังที่ในโรงหนังก็ไม่ได้ดู
อยากดูดีวีดีทีซื้อมาดองไว้นานเเล้ว ก็ดูไม่เต็มที่ เห้อ~..ไม่น่าเลยตู!!! ไม่น่าดองไว้เยอะซ่ะขนาดนี้ตั้งเเต่เเรกเลย
คิดเเล้วมันก็คิดผิดเจรงๆ เเต่ก็เอาเหอะไงซ่ะทำตัวเองนี่หว่าจะไปด่าใครได้ล่ะเนี๊ยะ เซ็งโว้ย
เเต่ไงซ่ะมันก็มีเรื่องดีๆเข้ามาเยอะเหมือนกานเเหล่ะ เเต่ตูม่ายบอกหรอกเรื่องอารายย หึหึ
 อยากไปเที่ยวโหว๋ย!!!!
เข้าเรียนบ่อยๆเเล้วมันก็เหนื่อยเเหะ
ไม่ต้องมาด่าตูนะว่าไม่ยอมเข้าเรียน
ของงี้มันต้องค่อยๆปรับตัวโว้ย!!!!
****เเต่ไม่ค่อยจะว่างเลยว่ะ****
ปล...ไว้วันหลังจะมาเเต่งสีใหม่เเล้วกันนะ พอดีรีบปายหน่อยน่ะกั๊ป!!!
May 29 หึหึ55+..หึหึ..
 เเบบว่าตั้งเเต่คอมโดนยึดไป ก่ะมหาลัยปิดอ่ะ
ก็เลยไม่ได้อัพสเปซซักก่ะที
มีตั้งหลายเรื่องที่อยากจะพิมพ์เเต่พอทิ้งเวลาไว้นานๆก็จดจำความรู้สึกนั้นไม่ได้เเล้วล่ะซิ
ว้า.....เเย่เจรงๆ
เเต่ก็เอาเหอะเนอะเพื่อนๆไปเยอะก็มีฟามสุขเเละมีเเต่คนบอกว่าหนีรักมักไปทะเล
เเต่สำหรับผมนะหนีรักก็จะไม่ไปทะเลหรอกเพราะอคติส่วนตัว555+
เหล่านางคว้านายคว้าทั้งหลายร่ายรำกันหน้าขบวนเเห่กันยกใหญ่55+วิ่งเก็บเหรียญซ่ะเหนื่อยเลย
ตั้งเเต่ราม1 บางกะปิ จตุจักร ฟิวเจอร์ มาบุญครอง สยาม ราม2 เซ็นทรัล ซีคอน เเละอีกมากมาย
ใช้เงินเป็นเบี้ยเลยเซ้ง..เงินไม่พอใช้ เเม่ก็บ่น น้าก็เหน็บเเนม(อันนี้เรียกเสือ...กอ)
ใกล้จะถอยคอมใหม่เเล้วน๊า ขาดก็เเต่คนเลือกให้เนี๊ยะเเหละธุระเยอะเจรง
ไปห้างเจอะนักร้องดาราเยอะโคตร เห็นพัดชาด้วยน่ารักดีเสียงก็ดี๊ดี หมอโอ๊คก็ไม่สูงอิคคิวก็ตัวเท่าเราเลย
พี่เเท่งเท่ดี วงมะลิก็เเนวดี พี่กบเเท๊กซี่ก็ดูเก๋าดีเจรง เเละคนอื่นๆๆอีกมากมาย..(ขี้เกียจบันระยาย)
เเต่ทำไมมันดูดีทุกคนเลยว่ะเนี๊ยะ!!!
ช่วงนี้ทำไมมีเเต่คนมาทำให้หงุดหงิดว่ะ ตูล่ะเซ็งเป็ดเจรงๆ
เลยไปไหนมาไหน เเมร่งคนเดียวเลย สบายใจดี
ช่วงนี้ก็ต้องมานั่งอ่านหนังสือสอบที่รามอีกระรอกนึง รู้สึงเหมือนไม่ได้พักผ่อนไงก็ไม่รู้
เลยไม่ค่อยจะว่างเท่าไหร่เลย ขอโทษด้วยนะที่ไม่ได้ไปช่วยงานที่ชมรมซักเท่าไหร่น่ะ
เซ็งอีกเรื่องคือ..เพื่อนพี่เเม่ง...!!!
อยากรู้เกรดโหว๋ยยยจาได้ทำจายยย หึหึ
ปล.เกรดออกมาตัวนึงเเละ(เน่าโคตร)
เกรดออกอีตัวเเล้ว อันนี้เกรดน่ารักเชียว 555
....................................................................................
 ..............................................................................................May 02 งานบวชเพื่อนคับ26-29เมษา50 งานบวชเพื่อนคับก่อนจะไปงานบวชก็ไปงานศพพ่อโหน่งมาก่อน
งานนี้เจอกลุ่มขวัญตาด้วยนะเมิง นอ จ๋าย ครบ
 เเล้วก็ไปงานบวชดาต่อของกินอร่อยดี
เเต่ทำไมต้องจองโต๊ะหน้าเวทีให้พวกกูด้วยว่ะ
 เเต่ก็ดีหึหึเสียงดังดี เเดนซ์เซอร์ขาวดี(บางคนนะมึง)
ญาติๆพระดาก็เยอะดีเเหะ
อาหารให้มากินเร็วไปหน่อยนะกูว่าเเค่2ทุ่มก็เเดกหมดเเล้วทุกอย่าง
เเล้วพอกินเสร็จก็ถ่ายรูปเเล้วก็ไปหาพระนนท์
เพื่อนๆไปเยอะดี
คุยกันสนุกสนาน เเต่ดูเหมือนจะลามปามพระไว้เยอะอะ
เเต่ก็ดูพระนิ่งๆๆน่าเลื่อมใสดีเหมือนกันเเหะ
 อนุโมทนาส๊าธุด้วยเเล้วกันนะครับผมจากโยมเพื่อนคนนึ่งน่ะกั๊ป
 April 25 ไปเที่ยวเกาะล้านมาคับเมษา50เกาะล้าน
 เเละก็เป็นอีกครั้งที่ได้ไปเที่ยว(อีกเเล้ว)555+
ความจริงก็ไม่ค่อยชอบเที่ยวทะเลเท่าไหร่หรอกนะเพราะเเม่งเหนียวตัว
อึดอัด ร้อน รู้สึกไม่สบายตัวเล้ยส์...เดะ
 ทิ้งน้องเเตะไว้ในห้องน้ำตัวเดียวเเล้วพ่อมันก็ออกเร่ร่อนเเต่ชอบนะที่ได้นั่งรถทัวร์ไป เเบบว่ามันมีอะไรให้ได้ดูหลายอย่างน่ะ
ทั้งคน ทั้งวิว มีเกาหลีด้วยเเหะในรถ น่ารักเอิ๊กๆๆ
นั่งไปก่ะพี่ดุษ ดีเเหะได้คุยอะไรกานตั้งเยอะ ชอบๆๆ
 เเละเเล้วก็ถึงที่พัทยาไปเจอก่ะพวกไอ้กาวที่โลตัสซื้อของกินซ่ะเยอะดี
พอซื้อของเสร็จก็เดินทางไปขึ้นเรือข้ามไปเกาะเเล้วก็ไปหาที่พัก
ได้ที่พัก800เเต่อยู่กัน8คน ดีเเหะถูกโคตร
พอดีไอ้เอ๊กซ์มันมีเส้นนิดนึงเลยได้ของถูก
เเล้วก็ไปเซอร์เวย์หาดกันเสร็จเเล้วดึกๆๆก็กลับมาก๊งเเละพูดคุยกัน บรรยากาศชิวๆๆดีเเหะ
อีกวันต่อมาก็ไปเล่นน้ำเเล้วก็ถ่ายรูปเล่นกาน
สนุกโคตร (อิจฉาอ่ะเด้ๆๆๆคนที่ไม่ได้ไปเนี๊ยะ)
ทีเเรกวันนี้มีเรียนตั้ง2ตัวเเต่คงถือเป็นโชคดีล่ะมั๊งที่เพื่อนมันโทรมาบอกว่าอ.งดสอน
555+สบายตูเลยเดะงานนี้
วันนี้เฟิร์สทตามมาทีหลัง
 เเต่ก็โอเครุ่น16เยอะเเล้วล่ะ เเล้วตอนเย็นๆๆก็กลับกัน อาหารทะเลก็อร่อยดี กินไปซ่ะเยอะเลย
นี่ถ้าอยู่อีกไม่กี่วันตูกลายเป็นหมูเเน่ๆๆเลย
กลับมาถึงที่รังสิตก็4ทุ่มเเละเเล้วก็คุยไรกันอีกนิหน่อยจนดึกเเล้วก็นอนหลับ(เป็นตาย)
เอิ๊กๆๆยังไงซ่ะความทรงจำดีๆๆเเบบนี้ก็จะยังอยู่กับผมตลอดไปเเหละเนอะ
ตราบใดที่ความทรงจำในสิ่งที่เลวร้ายยังไม่เเดกมันหมดไปซ่ะก่อน
555+
 April 17 นิยามคำว่าเพื่อนคับ เมื่อวันที่14เมษายน 50 อากาศเเม่งก็ร้อนโคตรพ่อเลย
เเต่ก็ได้ไปเล่นสงกานต์ก่ะเพื่อนๆมา
ทีเเรกก็ก่ะจะไม่ไปเพราะเบื่อว่ะ
ปีนี้ไม่มีอารมณ์เล่นน้ำเลย
เเต่ก็ตัดสินใจไปก็เพื่อชีชข้อสอบที่เพื่อนมันเอามาให้ด้วยน่ะ
555+เเต่ก็โอเคนะ ไปก็...
เจอเพื่อนเก่าเยอะเลยเเหะปีนี้
เเม้ปีนี้กูจะไม่ค่อยมีอารมณ์เล่นสงการนต์เที่ไหร่เเต่ก็ขอบใจที่ชวน
(เเม้กูจะไปเเค่วันเดียวก็เหอะนะ)
ที่บ้านไปจันทบุรีก็ไม่ได้ไป
เพราะเบื่อไอ้น้ามหาภัย
เเต่ที่ข้าวสารสนุกดีว่ะ April 08 เวลาปาร์ตี้ ...เวลาปาร์ตี้เอิ่มๆอาทิตย์นึงเเล้วมั๊งที่ไม่ได้เจอไอ้พวกเพื่อนๆในชมรมเนี๊ยะ(ช่วยไม่ได้มึงเสือกอยู่ไกล)
ช่วงนี้ก็เลยไปไหนมาไหนกับเพื่อนๆๆที่คณะเเละเพื่อนๆเก่าซ่ะส่วนใหญ่
เเต่อากาศเเม่งก็ร้อนซ่ะเหลือเกินเนี๊ยะท่ากุเป็นหมานะคงบ้าไปนานเเละ
เเต่พอดีเทพเจ้าไม่เป็นพิษหมาบ้าร๊อค!!!
เป็นอีกฟิลด์นึงเลยนะเนี๊ยะ
 เเต่ก็ดี!!!!ชอบเหมือนกาน
ในที่สุดก็ได้มีโอกาสใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับเพื่อนที่คณะซ่ะที555+ กลุ่มครบเเล้วนะนุช
ช่วงซัมเมอร์เนี๊ยะจะเป็นช่วงที่ผมขยันที่สุด(เเต่ก็เข้าเรียนสายเเทบทุกครั้ง..เเบบนี้เรียกขยันได้ม่ะ)เเต่อย่างน้อยก็ได้เข้าเรียนเเหละน่า
ช่วงนี้ไม่รู้เป็นไรสมพงศ์กับไอ้สุราเมรัยซ่ะเจรง(ทั้งๆที่ไม่ค่อยจะชอบเท่าไหร่ หึหึ)
เพื่อนนัดกันบ่อย ไอ้วันนั้นก็ไปฉลองกับเพื่อนที่ซิสเล่อร์ก็หมดตังคืไปตามระเบียบ เเต่ก็อร่อยดี กินไปคุยไป(ออกเเนวชิมไปบ่นไปนะเนี๊ยะ)ไม่รู้ไปสรรหาเรื่องไรมาคุยกันนักหนานะเนี๊ยะ
 อีกวันก็ว่าจะไปลงทะเบียนที่รามเเล้วก็จะกลับบ้าน
 เเต่ไอ้ติ่ง ก็ดันโทรมาชวนไปงานไบเทค(งานมอเตอร์โชว์น่ะ) ทีเเรกก็ก่ะจะไม่ไป เพราะเเต่งตัวมาเน่ามาก เเล้วก็ขี้เกียจ
เเต่มันบอกว่า กูมีบัตรฟรี ไปดูรถกัน(คนยืนข้างๆรถน่ะ คริคริ)
ไอ้เราก็เห็นว่าเพื่อนไปเยอะจะปฎิเสธก็ใช่เรื่อ (นี่กลัวพวกมึงจะน้อยใจนะเนี๊ยะ ดูดิกูคนดีขนาดหนายย)
หลังจากกลับจากรามก็ไปที่งานเลย
เอ้อไปรออีเจ้หยอยด้วย เจ้เเกรีบมั๊งเลยเดินไปเซ็ทผมไป 555+เห็นเเล้วหิวมาม่า
เเล้วพอถึงที่งานก็เเวะไปหาเพื่อนที่เป็นตำรวจอยู่ในงานนี้
มันตัวใหญ่ขึ้นนะเนี๊ยะ(กูหมายถึงอ้วนขึ้นน่ะ)
เดินดูคน เอ๊ย!!ดูรถซ่ะจนตาเเฉะ
เเล้วไอ้ติ่งเเม่งก็วอนท์อะไรก็ไม่รู้นึกอยากเเดกเหล้าซ่ะงั้น
ก็เลยต้องหลวมตัวไปกับมันอีกที นี่ท่าเมิงเลี้ยงกูนะกูจะไม่บ่นซักคำ 555+ เเต่ก็เอาน่าเพื่อนทั้งตัว
หลังจากที่ไอ้นันวนรถซ่ะตั้งนานก็ถึงร้านICE BARซ่ะที ร้านก็โอเคนะ(หมายถึงคนน่ะ)
เเล้วก็กินๆๆเต้นๆๆกันไปเอ้อวันนี้ไอ้เด็กเเม่งโดนกะเทยล้วนลามตอนหลับบนรถเมล์ว่ะ
ก๊ากๆๆๆๆกูหัวเราะปลอบใจมึงให้ก๊ากๆๆๆๆ
 เเต่ร้านนี้บุหรี่เเม่งเเรงจริง เล่นกูเเสบตาซ่ะเเย่ มีเกย์มาจีบไอ้นันว่ะ ที่เเรกกูนึกว่ามาจีบเพื่อนหญิงกู เเต่555+ เเละเเล้วมันก็ไม่ใช่เเบบนั้น
วันนั้นกูกว่าจะได้นอนก็เกือบตี5เเล้วนะโหว๋ย
เเล้วอีกวันนึงก็เป็นวันเกิดออม
ออมจัดงานที่สโมสรราชพฤกษ์ ก็นัดกับพวกไอ้ก้องบ่าย3 ตื่นซ่ะเที่ยงกว่า (ตี5นะกูเมื่อคืน)
เเล้วก็ไปเดิน เดินมาในห้าง จนถึงเวลาก็ไปที่งานวันเกิดออมกัน
ญาติออมก็เยอะเหมือนกานเนอะ ตอนเเรกๆๆก็เกรงใจมัคๆๆ เเต่พอญาติออมเริ่มกลับกัน
พวกเพื่อนๆๆก็เดินพล่านเลย
ร้องเกะกันใหญ่ ได้ร้องทุกคนเลยนะเนี๊ยะ
กุอ่ะเขิลชะมัด
เเต่ก็ยังคงคอนเซ็ปเดิมคือ
ร้องไม่เคยถูก555+
เเต่พอตอนหลังๆๆก็ไม่เขิลเเละ เพราะฤทธิ์วิสกี้รึเปล่าว่ะเนี๊ยะ
 ไอ้บอสจะอ้วกว่ะ นุชก็กึ่มๆๆเเก้วก็เริ่มเมา 555+
ของกินอร่อยดีเเล้วก็เยอะซ่ะจนกินม่ายหมด
ก็ดีนะได้อีกฟิลด์นึง
วันนั้นอิ่มในงานมั๊คๆๆเเต่พอถึงบ้านทำไมมันหิวอีกว่ะเนี๊ยะ
ยังไงซ่ะก็มีความสุขมากๆๆนะออม
เออเดือนนี้ยังมีเอก่ะมิงค์นี่หว่าที่เกิด งั้นกูก็ขอเบิร์ดเดย์ล่วงหน้าเลยก็เเล้วกันนะ
เเละอีกวันก็ไปกินกับเพื่อนที่รามล่ะเน้อ~*เอิ๊กๆๆลำยองจริงตูเนี๊ยะ
 Happy Birth Day My Friends
 March 16 หลายๆเรื่องหลายๆๆเรื่อง..
   เรื่องเเรกเลย...ก็เรื่องค่ายปลูกป่าน่านเเหละคับ เเละเเล้วมันก็ผ่านไป ผมว่าได้รับความรู้สึกที่ดีนะ(ในวันค่าย)ได้ใช้ชีวิตร่วมกับเพื่อนๆๆเเล้วก็น้องๆ ดูทุกคนตั้งใจทำกันดีนะ
เห็นความพยายามของน้องทุกคนก็ชื่นจายยย
ค่ายนี้ผมเองก็ได้ทำอะไรหลายๆๆอย่างที่ไม่เคยได้ทำมาก่อนเลยก็เช่น กินน้ำในลำธาร ชื่นใจโคตรๆ
เเม่งอย่างกับกินน้ำเเช่เย็นตลอด24ช.ม. ชื่นใจโคตรๆ อิจฉาอ่ะเด้...ไม่ได้ไปก่ะป๋มน่ะ
เเต่น่านี้ น้ำมันก็เริ่มน้อยเเล้วอ่ะเนอะ เลยอาบน้ำไม่มันส์เหมือนเดิมเลยดิเนี๊ยะ
อยู่ในป่าก็มืดเร็วชะมัดเลยเเหะ เเต่ก็เงียบสงบดี(ถ้าไม่รวมสียงของพวกๆ ชาวค่ายอ่ะนะ)
คืนเเรกมีงูปล้องทอง เข้ามาเเถวๆ เต้นท์ด้วยดิ พอดีเป็นช่วงเฝ้าเวรยาม เเล้วน้องก็มาเรียกไปดูก็เลยได้เห็นตัวเป็นๆ ตัวมันสวยดีนะ
เเต่ดันมีพิษซ่ะนี่ (เฉกเช่นสตรียิ่งรูปงามยิ่งพิษร้าย..555+ นอกเรื่องอีกเเล้วตู)
เเล้วก็เป็นครั้งเเรกด้วยที่ได้มาเดินป่าที่นี่ ขอบอกว่า..สุดยอดเลย เหนื่อยโคตร เเต่มันคุ้มสุดๆ วิวก็สวย อากาศก็ดี
เข้าไปในป่าอากาศเย็นสบาย เเม้ระยะทางที่เดินนั้นจะทุลักทุเลมากก็เหอะ เดินไปคุยไป กับเพื่อนๆ เเล้วก็น้องๆ
ให้รู้ไว้ซ่ะมั่งเด็กอนุรักษ์ก็สู้นะเฟ้ย!! ชอบที่สุดเห็นจะเป็นกิจกรรมตอนกลางคืน ทั้งสันทนาการ เเล้วที่สำคัญ
ไอ้ตอนมานั่งทำกับข้าวกินกับเพื่อนๆ เเล้วก็น้องๆ เนี๊ยะเเหละ!! มีความสุขโคตร พิธีเปิดใจก็เจ๋ง เเต่เสียดายที่ไม่ได้อยู่ในตอนสรุปค่าย
ไม่รู้ว่าจะเป็นไง โดนหนักเเค่ไหน เเต่ทุกคนก็คิดว่าเต็มที่กันเเล้วนี่ ขอชมไอ้นิคมันหน่อย.........ก้อเเล้วกาน
เห็นมันไม่ค่อยจะสนใจ นั่งๆๆหลับๆๆง่วงๆๆเเต่มันก็ทำค่ายได้สำเร็จจนได้นะเนี๊ยะ กูชอบค่ายมึงนะได้ฟิลด์ดี
เเต่ไงก็ต้องขอโทษด้วยที่กูเหมือนจะทำหน้าที่ประสานงานได้ไม่ค่อยได้เรื่องเลยดิ คุมรถก็หลง เซ็งเป็ดชิบโป้ง!!
 เรื่องที่2...ก็เรื่องสอบที่รามเนี๊ยะเเหละ วันไปค่ายก็โดดไป3วิชาเศร้าเลยกรูเเต่ก็เอาเหอะค่ายเพื่อนทั้งทีไม่ช่วยเเล้วหมาที่ไหนจะช่วยว่ะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!เเต่ปีหน้าก็คงจะต้องดักดานเรียนอย่างเต็มที่เเล้วหล่ะทั้ง2มอเลยหวังว่าจะจบนะกูเนี๊ยะ ยิ่งเสียวๆๆอยู่ .......................................
นี่ก็ต้องมานั่งเรียนพิเศษหน้ารามเเล้วก็ไปสอบ วันเดียวรู้ผล วันนี้เเม่งเซ็งชิบเข้าห้องสอบไม่ทันเลทเเค่5นาทีเองอ่า ยามเเม่งไม่ให้เข้าซ่ะงัน
เมิงนะเมิง อุตส่าห์อ่านมาทั้งคืน เเถมไปเรียนพิเศษมาด้วย เจ็บใจชิบโป้ง!!เเง่มๆๆ ระบายอารมณ์โดยการซื้อของ...หมดตูดอีกเเล้วดิว่ะเนี๊ยะ
ที่รามก็กว่าจะสอบเสร็จก็นู้นเเหนะ วันที่26 ว่าจะไปค่ายของอาสาก็เลยอดไปซ่ะงั้น ทริปงานพัทยามิวสิกก็อดอีก เเง่มๆๆ ชีวิตต้องสู้จริงๆเลยกรู..
เอาเหอะเพื่ออนาคตที่ดีในวันข้างหน้า(เเต่เอ....มันจะดีจริงเหรอ) ของงี้ต้องดูที่อนาคตเน้อ เเล้วเเม่จะรู้ว่านู๋จะมีอนาคต...........................
เรื่องที่3...เรี่องนี้เกิดขึ้นตอนไปดูหนัง ก็ไปดูกับเพื่อนบอสอ่ะนะดูที่เซ็นทรัลเวิลด์ หลังจากหลงๆไปพักก็ไปถึงที่ซ่ะที.............เเต่รถอ่ะดิ ติดโคตรพ่อเลย เป็นชั่วโมงไม่เขยื้อน ตูล่ะหงุดหงิดเเทบจะไปข่มขืนคนข้างๆเเก้เครียด เเต่พอดีคุณเเม่สอนไว้ดี.....
ก็ดูหนังเรื่อง300 ดูเป็นโรงดิจิตอลซ่ะด้วยดิ หรูชิบ เเต่ภาพมันก็ดีจริงๆๆเเหละ ติดใจเลยนะเนี๊ยะ ไว้จะมาดูอีกซักหลายๆๆที........
เหตุก็เกิดในโรงหนังน่านเเหละ ก็บอสมันลวนลามเอ๊ย!!!ม่ายช่ายย ก็มีฝรั่งมานั่นข้างๆๆผมน่ะ พอดูเสร็จเเล้วหนังจบเขาก็เดินออก
ไป(มันก็เรื่องปกตินี่หว่า)เเต่ผมกับไอ้บอสก็ยังนั่งอยู่ดูจนหนังมันจบจริงๆๆเเล้วค่อยเดินออกกัน พอดีเดินไปเตะกระเป๋า............
จะกระเป๋าใครซ่ะอีกล่ะเพราะทั้งเเถวมีกันอยู่เเค่3คนไม่ใช่ของผม ไม่ใช่ของไอ้บอส มันก็ต้องเป็นของคนต่างด้าวคนนั้นนั่นเอง..
ก็เลยตัดสินใจขโมยเอ๊ย!!!ไม่ใช่ ถือวิ่งออกไปตามหาเจ้าของทันที ก็กลัวไม่เจอเหมือนกานเเหละก็เขาออกไปก่อนซักพักเเล้วอ่า
เเต่เเล้วก็เจอจนได้ เขาก็ขอบใจใหญ่ เเต่ไอ้เราก็ดันเก่งอังกิดเกินไปเลยไม่เข้าใจ นี่ถ้าพูดรัสเซียมานะกูจะเงียบเหมือนเดิม 555+
เเล้วเหมือนตั้งตัวไม่ติด คาดว่าคงดูเอ๋อๆไงก็ม่ายรู้เเต่เขาก็ดีนะจะเลี้ยงเหล้าด้วยดิ ไอ้เราก็เด็กดี เห็นว่าดึกเเล้วเลยไม่เอาดีก่า.......
หม่อมเเม่จะกริ้วส์ เอากลับบ้านดึก ขืนไปกินกับเขาก็ฟังกันม่ายรู้เรื่องอยู่ดีเเหละ ไม่รู้ดิเเต่ก็รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก ..............
การทำดีมันรู้สึกเเบบนี้นี่เอง ชอบๆๆวันหลังมาลืมกระเป๋าทิ้งไว้อีกนะพวก เด่วตูจะเก็บให้ เหอๆๆว่าไปว่ามาก็อยากไปดูหนังอีก....
นัดกับไอ้หรั่งไว้เเล้วนี่หว่าเด่วกรูจะชวนมันดูหนังซ่ะเลยครอครอคริคริ..................................................................
        March 02 หนังสือเล่มโปรด หนังสือเล่มโปรดวันนี้ได้ไปดูหนังมาด้วยเเหล่ะคับ เรื่อง ".เเมงมุมเพื่อนรัก."
ถ้าใครที่ไม่รู้จักก็น่าจะคิดไปว่ามันเป็นนิทานเด็กๆ(อ่านจากชื่อเอาน่ะ)
มันก็อาจจะจริงนะเพราะผมเองก็รู้จักมัน เมื่อตอนอยู่ม.1เเหนะ (มันเป็นหนังสืออ่านนอกเวลา)
เเละก็อาจจะเป็นหนังสือนิยายเล่มเเรกมั๊งที่ผมได้ตั้งใจอ่านอย่างจริงจัง
เหตุผลเเรกที่ลงมืออ่านก็เพื่อที่จะสอบเอาคะเเนนไง
เเต่พออ่านไปอ่านมามันกลับให้ผมเริ่มชอบทีละนิดเเละก็เพิ่มมากยิ่งขึ้นทุกที
อาจจะเพราะเนื้อหาที่เกี่ยวกับมิตรภาพด้วยเเหละมั๊ง (สมัยก่อนยิ่งติดเพื่อนอยู่ด้วย)
เเละดูมันมีอะไรหลายๆอย่างที่เกินคำว่านิยายน้ำเน่ากับนิทานหลอกเด็ก
มิตรภาพทั้งหลายมันเกิดขึ้นจากหมูตัวเดียว(ตัวเดียวจริงๆ)ที่สามารถเชื่อมโยงสิ่งมีชีวิตที่เเตกต่างกัน
เเตกต่างทั้งนิสัยเเละการใช้ชีวิตให้สามารถ
ปรับตัวเข้าหากันทีละน้อยๆจนเเทบมองไม่ออกเลยว่าตัวเองเปลี่ยนเเปลงไปมากมายขนาดไหน
เเละสุดท้ายก็ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันได้อย่างเข้าใจกันเเละกัน
เเต่ก็เป็นธรรมดาเเหละความสุขยังไงมันก็ไม่ได้ยั่งยืนอยู่ดี มันก็จะต้องมีเหตุหรืออุปสรรคต่างๆนานา
มาทำให้ความสุขนั้นเจือจางลงเเละค่ยๆๆลดเลือนไปทู๊กที
พอหันมาดูตัวเองมันก็มีส่วนคล้ายกับหนังเรื่องนี้เหมือนกันเเหะ
 ไม่ใช่ตรงที่ตัวอ้วนเหมือนหมูนะ
เเละตรงไหนน่ะเหรอ
ก็ตรงที่ช่วงเวลาเเห่งความสุขนั้นมันไม่ได้จีรังเหมือนกันไง
เคยจำความรู้สึกสมัยก่อนได้ว่า..
เเต่ก่อนอาจจะมีความสุขมากที่ได้ไปไหนมาไหนกับเพื่อนกับฝูงตลอดเวลา(อย่างน้อยก็มากกว่าไปกับที่บ้านเเหละน่า)
เเต่พอถึงจุดๆหนึ่งจุดที่ทุกคนต่างเติมโตขึ้น เเละต่างคนก็ต่างมีหน้าที่ทีต้องรับผิดชอบของตัวเอง
จนช่วงเวลาที่เราเคยมีให้กันนั้นมันลดน้อยลงไปทุกที
ในส่วนนี้ก็เข้าใจนะว่ามันต้องเป็นไปเเบบนี้
เเต่ดูเหมือนว่าเราเองก็ยังทำใจไม่ได้สักทีเห้ยส์...
เห็นอะไรมันก็นึกถึงเเต่สิ่งที่เราได้ทำร่วมกันมาเห้อ...เเก่จริงๆๆด้วยว่ะ คิดเเต่เรื่องอดีต
(ก็อดีตมันน่าจดจำนี่หว่า ทำไงได้ว่ะ)
ไม่รู้นะว่าต่อไปมันจะเป็นไง
เเต่ยังไงซ่ะถึงเเม้กาลเวลามันจะผ่านเลยไปไม่มีวันย้อนกลับมา
เเต่ความทรงจำในเรื่องพวกเพื่อนๆไม่มีวันจางหายไปจากความทรงจำผมหรอกนะ
คิดถึงพวกมึงว่ะ
ปล.ถ้าว่างก็ไปดูหนังเรื่องนี้กับกูนะพวกมึง ดูเหมือนหนังเด็กๆเเต่ก็ทำกูเเอบเศร้าได้เหมือนกันว่ะ ของเค้าดีจริง
 February 25 ช่วงสอบตอนเนี๊ยะ ช่วงสอบหรรษาอ๋าอ๋า..ก็อ่ะนะหัวข้อก็บอกเเล้วว่าช่วงสอบ เเต่ปีนี้ไม่เหมือนทุกปีไง เลยดูเป็นเรื่องเเปลกหน่อย(สำหรับตัวผมอ่ะนะ)
คือถ้าปกติถ้าใกล้สอบ ผมจะพยายามอยู่กับตัวเองให้มากๆ ประมาณทำสมาธิ (ทำใจไปในตัว)
ตั้งหน้าตั้งตาอ่านๆๆๆเเละอ่านมันเข้าไปน่ะหนังสือ มองมันทุกวันจนเริ่มหลงรักมันไปเลย
เเต่ปีนี้อ่ะดิ กลับกันเป็นหน้ามือกับหลังตีนเลย
ทั้งไปงานรับปริญญาพี่ๆเพื่อนๆ เเละก็น้าๆ ไปวัดกับที่บ้าน2วันติด
เรียนพิเศษเสร็จเเล้ว ก็มานั่งเล่นเอ็ม เล่นเกมส์
หนังสือเเทบจะไม่ได้เเตะเลยว่างั้น อันนี้ต้องรอติดตามดูเเล้วเเหละว่าผลมันจะออกมาเเบบไหน
เเต่เหตุผลที่ไม่ได้ทำเหมือนเดิมน่ะมันมี
เเต่บอกไม่ได้ว่ะ
พูดถึงเทศกาลรับปริญญาปีนี้ดูเหมือนว่ามันจะครึกครื้นกว่าทุกปี
ยิ่งญาติผมรับปริญญาปีนี้ด้วย วงศ์ศาคณาญาติมากันเยอะมัคๆๆ
ก็อ่ะนะ เมื่อรวมญาติทีไรเป็นต้องมีทริปเที่ยวทู๊กที ไอ้เรามันก็ปฎิเสธม่ายยค่อยเก่งด้วยดิสำหรับเรื่องเที่ยว คริคริ
เเล้วก็ไปเที่ยวกัน (ในช่วงที่ผมควรจะอ่านหนังสือ)
เเต่ก็ดีนะน้องๆๆพี่ๆๆที่เป็นญาติกันเนี๊ยะโตกันหมดเเล้ว เเละก็น่ารักด้วยดิ คริคริ ชอบๆๆ!!
เเต่ไงก็จะสู้ตายเน้อ
อยากจบไวๆๆโว้ย!!!!
ถ้าไม่ก่ะชัวร์ ๆๆ ก็จะจบ3ปีครึ่งได้เเล้ว เสียดายยยอ่า
เเต่นึกอีกทีก็เอาเหอะจบไวก็ม่ายยมีไรทำอยู่ดีนี่นาเนอะ
 February 21 รู้จักกันเเค่ไหนเนี๊ยะลองทำดูนะลองทำดูนะครับว่ารู้จักผมเเค่ไหน
 เเค่กดที่ข้อความข้างล่างน่ะเเล้วก็ใส่ชื่อ
ตอบคำถามไปเรื่อยๆๆ1-10
เเล้วก็อย่าลืมคอมเม้นให้ด้วยนร้าคร๊าบ
February 16 มุมมองความรักในอุดมคติของผม อีกหนึ่งมุมมองมีบางครั้ง
ที่ชีวิตเราเกิดความรู้สึกประทับใจใครสักคน ในเวลาที่เราไม่อาจจะทำอะไรได้ แม้มันเป็นเรื่องที่น่าเสียดาย เพราะว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่เราจะพบใครคนหนึ่ง ที่สามารถตอบตัวเองได้ว่า เป็นคนที่ตามหามาตลอด และมันก็ยากพอ ๆ กันกับการตัดใจ ความรักเป็นความรู้สึก ที่บางครั้งก็อยู่นอกเหนือการควบคุมของความคิด เราจึงสามารถรู้สึกได้ และ รักได้โดยใช้หัวใจ แต่ขณะเดียวกันการแสดงออก และ การกระทำต่าง ๆ นั้น กลับต้องใช้หัวใจและสมองไปพร้อม ๆ กัน หัวใจ...จะคอยบอกว่าเรารักได้เพราะมีสิทธิ์ที่จะรัก สมอง...จะบอกว่ารักแล้วจะสามารถแสดงออกได้แค่ไหน คนบางคนเกิดมาเพื่อให้เรารัก แต่ไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นของเรา ทำได้ไหม...รักในแบบไม่เรียกร้อง ไม่ต้องการอะไร รักเพราะรู้สึกรัก เพราะว่ารักอยู่เต็มหัวใจ ปล่อยให้คนที่เรารักมีชีวิตของเค้า อยู่บนเส้นทางของเค้า...กับคนของเค้า ในขณะที่ความรักของเราก็ดำเนินต่อไป ให้ความถูกต้องยิ่งใหญ่อยู่ในสมอง ให้ความรักงดงามอยู่ในหัวใจ...ตลอดไป จะขอเป็นเเบบนี้ตลอดไปนะเเม้ว่าจะไม่มีใครหันมาเหลียวเเลก็ตาม
เศร้าว่ะ ทำไงดี!!!!....
  February 10 งานthank act9 ก.พ.50 งานThank Act
 วันนี้ตื่นก็ปาไปเกือบเที่ยงเเล้วคริคริ ว่าจะไปปิดงบซักหน่อยเเต่ยังมึนๆๆอยู่กับตัวเลขนิดหน่อย
เลยม่ายยได้ปิดเลยหึหึ เลยนั่งเล่นเน๊ตทั้งวันเลย เล่นรอเพื่อนๆๆน้องๆๆที่รังสิตด้วยน่ะ
นั่งเล่นไปซักพักไอ้อำไอ้นิคก็โทรมาบอกว่าอยู่ที่ห้องชมรมเเล้ว
เท่าที่ได้ยินที่ห้องชมรมมีคนเยอะมั๊คๆๆ
ทั้งพี่เเอ๊ป พี่ซี พี่ยุ้ย พี่ปุ้ย พี่พา พี่ออ พี่กระเเต เเล้วก็พวกมัน2ตัว
หึหึคนเต็มห้องเลยนะเนี๊ยะปริมาณคับกล่องจริงๆๆ
วันนี้ดูอบอุ่นดีเเหะ
วันนี้ทั้งหมดที่มาก็นัดกันใส่เสื้อชมรมเเล้วก็กางเกงเลสีน้ำตาลกานน เอาเเบบครบเซ็ท
สบายๆๆดีออกเนอะ เนี๊ยะเเหละชุดนอนของพวกเราชาวเด็กอนุรักษ์
เพราะตอนออกค่ายเราทำงานชุดไหนก็นอนชุดนั้นเลย
เเต่เค้าออกจะสะอาดน๊าเเอบอาบน้ำทู๊กวานเลย บรรยากาสตอนอาบน้ำช่างมีความสุขเสียกระไร
อาบในลำธารยามเช้า มองไปรอบๆๆตัวก็เจอเเต่ต้นไม้เเล้วก็ขุนเขา
เสียงที่ได้ยินก็มีเเต่เสียงนกกับเสียงน้ำในลำธารฟังดูปานเสียงเเห่งสวรรค์ โอ๋ยห์มีความสุขจางง บรรยากาศหรูกว่าสปา 5 ดาวเลยนะพี่น้อง
นึกเเล้วอยากไปอาบอีก
ซักประมา6โมงก่าๆๆเราก็พร้อมทีม เเล้วก็เข้างานกาน
วันนี้พี่ๆๆน้องๆๆมากันเยอะเหมือนกาน
ในงานก็มีของให้กินเพียบเลย อร่อยด้วย อาจจะเป็นเพราะว่าได้เเย่งกันกินด้วยเเหละมั๊งเลยดูอร่อยเป็นพิเศษ
คริคริอันนี้ของกรูห้ามเเย่งไปเเดกน๊า
เเล้วก็เเย่งข้ามโต๊ะ เพราะโต๊ะตูได้ช้ามั๊กๆๆเเม่งลูกเมียน้อยจริงๆๆโต๊ะกรู
วันนี้มีโชว์เเม่งอะไรก็ไม่รู้เต็มเวทีเลย ช่างกล้าเนอะไอ้พวกผู้นำเนี๊ยะ
ทำไปได้
เเต่ก็ฮาดีนะไว้เราจะรอดูไอ้อำมันทำบ้างในปีหน้า
จะมีโอกาสได้เห็นอ่ะป่าวหว่าตู
ยังไงกูก็จะรอดูน๊าเพื่อนเอ...เรียกท่านประธานจาดีมั๊ยหว่า
เเล้วนอกจากกินกับการเเสดงก็ยังมีพิธีคาราวะอาจารย์โดยมอบส้มห่อกระดาษเเดงให้
ผมเลยยึดไว้ซ่ะหลายใบ
เพราะอ.ที่เคารพมีเยอะที่เเน่ๆๆก็อ.ปู อ.น้อง อ.ที่คณะ เเล้วก็อ.ที่กิจการนักศึกษาอีกหลายทั่น
ดูดีนะพิธีนี้อ่า ชอบๆๆๆ
ไม่รู้เหมือนกานนะว่าปีที่เเล้วเป็นยังไง เพราะปีที่เเล้วอยู่บางเเสนม่ายยได้มา
เเต่ก็ชอบนะงานนี้
เหมือนเป็นงานเลี้ยงอำลาในหลายๆๆเรื่องทั้ง
คณะกรรมการปีที่เเล้วที่จะหมดวาระลง
รุ่นพี่ปี4ที่กำลังจะจบการศึกษาออกไป
เเละก็ต้อนรับคณะกรรมการชุดใหม่ที่กำลังจะเข้ามาปฏิบัติหน้าที่เเทน
เเล้วพอพิธีการคาราวะคณาจารย์เสร็จเรียบร้อยเเล้วก็เริ่มงานปาร์ตี้เเดนซ์ของจริงเเล้วล่ะ
วงดนตรีก็บียูเเบรนด์เหมือนเดิม เเต่เขาก็เล่นได้เเจ๋วดีนะ
เด็กอนุรักษ์เเล้วก็ชมรมอื่นคณะอื่นเเดนซ์กันให้รึ่ม
วันนี้ผีชมรมโฟโต้เข้าสิงห์อีกเเล้ว ถ่ายรูปจนเหนื่อยเลย ความจริงให้คนอื่นถ่ายให้น่ะก็จะมีใครล่ะก็ไอ้น้องเอ๊กซ์น่านเเหละ
ถ่ายกับอาจารย์บ้าง เพื่อนชมรมอื่นบ้าง เเล้วก็รูปหมู่อีกเยอะมั๊กๆ
ควานหาอีเจ้หยอยอยู่เหมือนกานนเเต่หาม่ะเจอโทรไปหาก็ไปอยู้ร้านเหล้าซ่ะเเล้วเพื่อนกู
ลำยองจริงๆๆ คริคริกูพูดเล่นน่า หึหึ
เเละเเล้วงานก็จบลงด้วยคอนเสริตบียูเเบนด์ เเล้วก็เด็กรังสิตก็กลับรังสิตเด็กกล้วยก็เดินทางกลับเหมือนกานน
งานเเบบนี้ก็เป็นงานที่ดีนะผมว่า เพื่อนพี่น้องได้พอกัน เเละได้พบปะกับผู้นำของหลายๆๆชมรม หลายๆๆคณะ
จัดอีกทุกปีก็ดีนะครับท่านมหาลัย คริคริของฟรีโผมมมชอบ!!!
 February 09 ข้าวมันไก่กับความทรงจำ ข้าวมันไก่หน้าร.ร.วันนี้มีโอกาสได้ไปกินข้าวมันไก่ที่หน้าร.ร.ราชวินิตบางเเก้วมา ข้าวมันไก่หน้าร.ร.เก่าน่ะ
กินไปกินมาก็นึกถึงหนังที่เพิ่งไปดูมา นั่นก็คือ ชัตเตอร์(เอ๊ย!!!ม่ายช่ายย)เรื่องไฟนอลสกอร์น่ะ
จำได้ว่าตอนมอปลายมากินที่ร้านนี้บ่อย ดูเหมือนห่างมาไกลเเล้วเหมือนกานนะช่วงเวลาที่จบม.6มา เเต่มันก็ยังคงเป็นความทรงจำที่ดีอยู่ตลอดมา
มันเป็นที่ที่เรากับเพื่อนมานั่งกินกันเเล้วก็คุยนู้นคุยนี่กันไปเรื่อยเปือย
หลายๆๆอย่างในหนังอาจจะมีทั้งตรงบ้างเเละก็ไม่ตรงบ้างก็ตาม
เเต่เวลาช่วงม.ปลายมันคือช่วงเวลาที่สนุกที่สุดเเล้ว
อาจจะเป็นเพราะว่ามันเป็นช่วงเวลาที่เราไม่ต้องมานั่งวางเเผนชีวิตตัวเองไว้มากมายเท่ากับปัจจุบันนี้
ไม่ต้องมานั่งคิดว่าจบไปจะทำอะไร จะมีเงินกินมั๊ยเพราะช่วงเวลานั้น เช้ามาก็เเบมือขอตั้ง ไปร.ร.ก็คิดเเค่ว่าก็ดีจะได้เจอเพื่อน
ส่วนเรื่องเรียนนั้นก็เรียนๆๆตามหน้าที่ไปเรื่อย (ดูเหมือนเรียนเเบบไม่คิด เเต่เกรดเค้าก็ใช้ได้น๊า)
เเต่พอผ่านช่วงเวลานั้นเราเองก็คงคิดได้เเหละว่าชีวิตคนเราน่ะมันไม่ได้มีเเค่ช่วงเวลาที่สนุกเสมอไป
เเละก็ไม่ได้มีช่วงเวลาที่น่าเบื่อตลอดเวลา
เเต่อย่างน้อยเพื่อนเราทุกคนก็ยังไม่ได้จากไปไหนซักหน่อย(จะมีใครตายก็บอกกูก่อนนะจะได้เตรียมใจทัน)
เเละยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่เราก็ยิ่งมีคนรู้จักมากยิ่งขึ้น
ไม่เเน่นะ อาจจะเป็นเวลาก็ได้ที่นำพาคนดีๆๆมาเป็นเนื้อคู่ของเรา
คริคริ
 เซอร์เวย์เดินป่ารอบ27ก.พ50เซอร์เวย์เดินป่าค่ายท่านนิค
เหอๆนึกถึงตอนจบเเล้วก็ขำปนกับความรู้สึกต่างๆอีกมากมายเยอะเเยะเเล้วก็เกลื่อนกลาดกระจัดกระจาย
คราวนี้ผมเป็นคนนัดรถซ่ะด้วยซิ ก็นัดเป็นพี่อ๋องคนเดิมจากที่เคยได้ใช้บริการจากค่าปลูกป่าของเราในครั้งก่อน
รถก็โอเคนะ ราคาก็สมน้ำสมเนื้อ ทริปนี้ทีเเรกกะให้น้องไปเยอะๆส่วนหนึ่งคือลองดูงานเซอร์เวย์ ทีเเรกก็มีน้องจะไปหลายคน เเต่พอตอนไปดันเเคนเซิลซ่ะหมด เศร้า...
ทริปนี้คนที่ไปก็มี พี่ปุ้ย พี่โจ๊ค เจ้เเพร พี่วัน นิคกี้ กาววี่ อ๊อฟฟี่ เเล้วก็ผมเอง ไปกันเเค่8คนเอง รถตู้ที่เหลือเพียบ
ผมเป็นคนน้ำรถเเละนำทาง ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมม่ายยยชอบตี๊ซู๊ด เเล้วผมก็ปรากฎว่าเป็นคนนำทางที่เเย่ชิบ
เเย่ไงน่ะเหรอ ก็หลงอ่ะดิถามได้ ก็เเบบว่าเห็นคนอื่นหลับหมดไงเลยเเกล้งทำรถหลงเล่นส์ คริคริ ความจริงหลงจริง
ออกจากที่มอก็ประมาณ8โมง ถึงนู้นก็ปาไปบ่าย2 รวมเเวะตามที่ต่างๆๆระหว่างทางอีกหลายครั้งนะ
วันนี้กะจะได้ถ่ายรูปสถานที่ทางที่จะเดิน เเต่ก็ม่ายยมี เเต่ก็ได้คุยกิจกรรม เเละหลายๆๆอย่างกับพี่เขา จนได้อะไรหลายๆๆอย่างที่พอจะลงตัว
มีอะไรให้ตื่นเต้นหลายๆๆอย่างเลยนะลูกค่ายทั้งหลาย ไม่บอกร๊อกว่ามีไรบ้างไว้รอดูเองเองน๊าเด่วไม่สนุก
วันนี้พี่ปุ้ยเอาชุดครุยมาถ่ายที่ห้วยอะนะด้วย ไอเดียเเจ๋วมั๊กๆก็ได้ถ่ายกับพี่เขาไปหลายรูปเหมือนกาน
มีถ่ายบนเรือด้วยนะพวก พายเรือออกไปบนเกาะ คงพอเรียกว่าเกาะได้เนอะ
เห็นเเบบนี้เเล้วรุ่น16ก็คุยกันว่าไว้ตอนจบรับปริญญาเเล้วจะมาถ่ายกันมั่งเอาเเบบครบทีม
เเต่กูคงต้องขอรับก่อนเเหละนะเพื่อนกูปี3เเล้วไม่รอพวกมึงหรอก คริคริ
ไว้จะซื้อครุยไว้เลยรอพวกมึงจบเเล้วกูจะเอามาใส่ถ่ายกับพวกมึงเองน๊า 555+
ใครจะรอว่ะ
เเล้วก็เเวะที่ต่างๆๆอีกเยอะเเยะปิดท้ายด้วยกินข้าวกันที่องค์พระปฐมเจดีย์ตามเคย กินข้าวเสร็จก็เดินหาขนมกิน
ของกินเอยะเอ๊ยเยอะชิบ เดินกินซ่ะเพลิน ไอติมลอยฟ้า ขนมถังเเตกใส่ใส้อร่อยมาก ข้าวเหนียวสังขยาก็อร่อยนะคับพี่น้อง
ไว้มีโอกาสล่ะอย่าพลาดเน้อ
เสียดายเเทนคนไม่ได้มา
คุณพลาดอะไรไปในหลายๆอย่างเเล้วล่ะ
ไม่เชื่อ
ลองมาสัมผัสดูซิครับ
 February 05 รักษ์ทะเลปี50 2-4 ก.พ. รักษ์ทะเลปี50ปีนี้ก็เป็นปีที่2เเละที่ได้มีโอกาสไปงานรักษ์ทะเลกับทางมหาลัย
ความรู้สึกเก่าๆๆก็ยังมีอยู่นะเเต่ปีนี้ไปช่วยเเค่ในพิธีปิดเท่านั้นเอง เพื่อนๆๆในชมรมก็ไปกันเเค่6คนเอง ก็มีน้องเอ๊กซ์ น้องตุ๊กติ๊ก อำ กาว ตี้ เเล้วก็ผม
เเต่ยังไงซ่ะในงานครั้งนี้ก็ยังมีเพื่อนๆชมรมอื่นอีกหนาเเน่น ได้รู้จักกับคนอื่นๆๆอีกมากพอสมควร
ได้รู้ระบบงานของชมรมอื่นๆเพิ่มเติมด้วย
วันเเรกก็เตียมเวทีเเละก็ที่นั่ง ก็ไปขนๆๆของ เเล้วก็จัดเก้าอี้ ติดป้ายอะไรทำนองนี้เเหละ เเต่อากาศเย็นสบายดีเลยทำงานเเบบไม่เหนื่อยซักเท่าไหร่ เเต่ปีนี้เหมือนได้ทำอะไรมากกว่าเดิมอีกเยอะเลย
อาจจะเป็นเพราะอาจารย์คุ้นเคยเเล้วล่ะมั๊ง
เดินผ่านก็เดทำนี้หน่อยนะ ทำนี่หน่อยนะ เหนื่อยเเหะ เเต่ก็ทำได้เสมอครับผม!!!
วันที่สองก็เริ่มงานผมได้คุมร.ร.วัดตะพงนอก เป็นร.ร.ที่เดินขบวนสุดท้ายเลย อ.ร.ร.นี้เขาตลกดีนะ ดูกันเองดีด้วย ในขบวนมีจุดประทัด ตลกดีเนอะเขาเลือกจุดก็เฉพาะตอนคนเยอะๆ หลายๆๆคนก็สะดุ้ง
เห็นเเล้วก็ตลกดีเเหะ อย่าไปดูไกลเลย นักเรียนรร.นี้เองยังตกใจเลย คริคริ
เเล้วก็วิ่งวุ่นๆๆอยู่ในงานยกข้าวยกน้ำให้นักเรียนตลอดงาน เต่ก็สนุกดีนะ วันนี้ก็เหนื่อยเป็นทวีคูณเลย เเต่พอได้รับคำชมจากอ. รร.ที่เราคุมอยู่ก็หายเหนื่อยเเละ
เเล้วก็ได้เจอน้องๆๆที่ปีที่เเล้วเคยมาร่วมงานนี้เอาของมาให้ด้วย เป็นเรื่อไม้สีเขียวน่ารักดีนะ ขอบใจมั๊กๆๆน่ะน้อง
พองานวันนี้เสร็จเราก็กลับที่พักที่บ้านเพวิลด์กัน
ทีเเรกผมกะจะนอนก่อนเเล้วตื่นมาตอนเย็นๆๆก็ไปกินข้าวเเล้วก็ปาร์ตี้กับคนอื่นๆๆ(เอาเเรงไว้ก่อนน่ะ)
เเต่มีน้อง2คนคือน้องเปรียวเเละน้องโบว์มารอ อดนอนเลยเเต่ก็เอาเต๊อะม่ะเป็นไร น้องๆๆอุตส่าห์มา
เเล้วก็ไปเดินเล่นชายหาดด้วยกันกับน้องๆๆเเล้วก็ไอ้กาวด้วย
เเล้วก็มาเล่นตี่จับกัน ทีเเรกก็มีคนนิดเดียวเเต่ไหง๋ๆๆมันกลับเพิ่มมาเป็นสิบเลยว่ะเนี๊ยะ เเต่ก็สนุกดี มีเจ้เทยมาเล่นด้วยเเล้วก็มีบอมๆๆด้วย
เห็นเขาเล่นเเล้วเหมือนเราเล่นลัคบี้ลูกผู้ชายกับทางชมรมเลย เเต่เบากว่าหน่อยก็ตรงที่มันมีเวลาให้พักเหนื่อยด้วย เเต่ก็ได้เเผลมาตรึมเลย
พอเสร็จเเล้วก็ไปเล่นน้ำกับพวกเน๊ตทีเเรกว่าจะไม่เล่นเเล้วหล่ะก็เพราะเอากางเกงขาสั้นมาเเค่ตัวเดียวเอง เเต่ก็โดนไอ้กาวลากลงไปอยู่ดี ไม่ลงได้ไงว่ะเเม่งเอาเข่ากระเเทกหัวกรู มึนไปพักใหญ่เลย เจ็บมากจริงๆๆ มึงนะมึงทำกับเพื่อนที่น่ารักอย่างกรูได้
เเล้วก็ไปอาบน้ำเเล้วก็มากินข้าวกัน อดกินปลาหมึกเลย ดันมาช้าไปชิส์ ไม่เหลือไว้ให้กรูเลยนะเมิง
พอกินเสร็จเเล้วพวกส่วนหนึ่งก็ไปนั่งร้องเกะกัน ส่วนผมเสียงไม่ค่อยดีเลยไม่อยากโชว์ คริคริ
เราเองก็เลยไปนั่งตั้งวงกินเหล้ากันเฉพาะเด็กอนุรักษ์ ยัยติ๊กก็ไปเดินเล่นตกปลาไปเรื่อย ได้นั่งคุยกันกินกันไปซักพัก อำมันก็เริ่มรั่วเพราะมันไปกินมาก่อนหน้านี้เเล้วหล่ะ
ซักพักก็มีคนอื่นๆๆมานั่งเเจมด้วยการคุยกันเรื่องชมรมเราจึงยุติลงเเต่ก็ดีได้คุยอะไรกันไปพอสมควร มีความสุขจังวันนี้
กินไปกินกันมาก็มีบอมๆๆกับเจ้ๆๆเทยที่อยู่การเเสดงมาร่วมกินด้วย เเล้วก็มีพวกพี่ๆๆทีมงานอาจารย์มาเเจมด้วยพี่ป๊อป พี่ตุ้ม
เเล้วก็มีชมรมโรตาเเรคมาเเจมไม้กับมะเดื่อนมาเเจม รั่วมั๊กๆๆทั้งสองคน ไปลวนลามพวกเจ้ๆๆกัน หึหึ ผมเเค่กึ่มๆๆเลยนั่งดูเเค่นั้นเอง ความจริงมันมีรั่วกว่านั้นอีกนะ
เเต่ม่ะอย่าจาเล่า คริคริ คนอยู่ดึกก็มักจะมีเรื่องอะไรที่รู้มากก่าเป็นธรรมดา
ไอ้เอ๊กซ์ ไอ้กาว ไอ้อำ ก็กลับไปก่อนเลยไม่รู้เรื่องอะไรดีๆๆ คริคริ สม!!!
ผมกลับมานอนตอนตีไรก็ม่ะรู้เเต่ดึกมากเเล้วล่ะ
ที่นอนไอ้กาวก็เเย่งไป เลยไปนอนที่นอนมันเเทน พอตื่นขึ้นมา เห้ยๆๆข้างๆๆตูเป็นมันได้ไงว่ะ จำได้ว่าเมื่อคืนมันเป็นไอ้ตี้ ไหง๋ไอ้ตี้ไปนอนห้องพวกโรได้ไงว่ะ
ชักมึน เเล้วก็ตื่นมาเเบบวิ้งๆๆมึนๆๆอยู่นิดนึงเเต่ไม่เป็นไรเพราะเมื่อคืนไม่ได้เมามาก มีสติตลอดเวลา
ไม่รั่วเหมือนเพื่อนบางคน คริคริ
เเล้วก็มากินข้าวเก็บกระเป๋าเเล้วก็เดินทางกลับมอกัน
บนรถก็นั่งนับตัวเลขกับเพื่อนๆๆชมรมอื่นซ่ะตลอดทาง เล่นเอามึนไปซ๊าถึงมอก็เกือบๆๆบ่าย4เวลามันผ่านไปเหมือนจะเร็วเเต่มันก็3ช.ม.ก่าเเล้วนี่นาเนอะ
คงจาเป็นนับเลขเพลินไปหน่อย
จากการไปค่ายครั้งนี้รู้สึกได้อารายยหลายๆๆอย่างนะทั้งเพื่อนหน้าใหม่ๆๆคนหน้าใหม่ๆๆน้องหน้าใหม่ๆๆความรู้สึกใหม่ๆๆกับสถานที่ใหม่ๆๆ
ได้รู้จักเน๊ต บุษ ตั้ม กวาง ไม้ ท๊อป หนุย ก๊อด ป๊อป ตุ้ม เเล้วก็อีกหลายๆๆคน
ได้รู้จักเพื่อนๆๆเเละน้องๆๆมากขึ้น
เป็นประสบการณ์ที่ดีจริงๆๆ ถ้าใครมีโอกาสนะก็ไปเหอะ ผมว่าทุกที่ที่เราไปมันมักจะมอบสิ่งดีๆๆหรือประสบการณ์ใหม่ๆมาให้เสมอเเหละ
เสียดายที่เพื่อนหลายๆๆคนไม่ได้มา ทั้งพี่ดุษ มด เเล้วก็ปลาอีก เต้ย อ๊อฟ เเล้วก็พี่ธิ ไม่งั้นคงครบทีมเซ๊ทเดิมเลยนะเนี๊ยะ
 กรีนไนท์ 50กรีนไนท์ปีนี้ปี50 อ.4 ก.พ.50
จัดมากี่ปีเเล้วหนอ จำได้ว่า4ปีเเล้วมั๊ง ผมว่าดีนะมีงานเเบบนี้เพื่อน-พี่-น้อง จะได้เจอได้รู้จักกัน
เเต่ก็นั่นอีกเเหละเนอะว่าน้องก็ไม่กล้าเข้าไปคุยกับพี่ๆๆรุ่นใหญ่ เเละก็เหตุเดียวกันพี่ๆๆรุ่นใหญ่ก็ไม่เริ่มคุยกับน้องรุ่นเล็กก่อนอีกอยู่ดี
ส่วนใหญ่จะคุยกับเพื่อนๆๆกันเองที่ไม่ได้เจอกันซ่ะมากก่า(มันก็เหมือนกับงานเลี้ยงรุ่นซ่ะมากก่ามั๊ง)
เเต่เท่าที่ได้รับความรู้สึกจากงานนี้เองก็ประทับใจหลายอย่างนะ(เเม้จะเพิ่งกลับมาจากระยองก็เหอะเนื่อยชิบนั่งนับเเต้มบนรถซ่ะมึนเลย)
ประทับใจอย่างเเรกคือ....ได้เห็นน้องๆๆรุ่น17มากันเยอะพอสมควร ดีใจจังที่น้องมาเห็นเเล้วก็นึกถึงปีที่เเล้วที่เราเป็นน้องมันก็คงฟิลด์เดียวกันเนอะ
ประทับใจทีสองคือ....บรรยากาศร้านดูกันเองดีมันดูเล็กๆๆเเต่ก็ดูอบอุ่นดี เเต่ถ้ามันมีอะไรให้ทำมากก่านี้ก็น่าจะดีมากเลย ปีที่เเล้วยังมีทะเลให้เดินเล่น
ประทับใจต่อมาคือ....ได้เห็นพี่ๆๆบัณฑิตมีความสุขตอนที่ผมเห็นพวกพี่ๆๆเเกพูดเปิดใจนะรู้สึกดีมาก(ถ้าไม่มีใครมาเเควะมาเบรกก็จะดีมากกว่านี้)ดูเเล้วนึกไปถึงหลายๆๆอย่างทั้งในอดีต เเล้วก็อนาคต
อดีตคือตอนค่ายผมไง ค่ายปลูกป่าที่ได้ทำเเบบเต็มๆๆตัว คิดเเล้วซึ้งมันมีหลายๆๆอย่างเเล้วก็หลายๆๆคนที่คอยช่วยอย่างเต็มที่จนมันผ่านมาได้ด้วยดี ก้อ ก้อ ยังติดอยู่ในความทรงจำอยู่เลย(นึกไปแล้วก็เเอบขำ คริคริ รู้สึกดีโว้ย!!!!จาทามมายย)
อนาคตคืออีกไม่นานผมก็คงจะจบปริญญาเเล้วเหมือนกาน ถ้ามีคนมาจัดให้เเบบนี้ เเล้วก็มีเพื่อนๆๆพี่ๆๆเเละน้องๆๆที่เคยร่วมกันทำงานด้วยกัน ที่เคยไปเที่ยวด้วยกัน มาเเสดงความยินดีหรือเอาเเค่มาให้เห็นหน้าเนี๊ยะ ก็ดีใจสุดๆๆเเล้ว
เเต่ปีนี้ดูงานเป็นระบบดีนะผมว่าหลายๆๆอย่างก็ดูน่าประทับใจซ่ะส่วนใหญ่เเต่อาจมีอะไรที่บกพร่องไปนิดก็เเทบมองไม่ค่อยเห็นเท่าไหร่ ทีมงานก็คงเตรียมงานจนเหนื่อยเลย อิจฉาบัณฑิตชะมัด อิอิ รอตูก่อนเห๊อะ...
งานนี้มีหลายคนเเต่งตัวเก๋ดี น้องเเชมป์ก็เเต่งเป็นคลอสเพลย์เลยเท่ดี เเล้วก็น้องมะปรางกับน้องอุ้ยก็มาเป็นคอนเซ็ปท์คู่ขาว-เขียว นึกได้ว่าไอ้นิคมันไปบอกน้องว่าพี่คลาวไม่มาด้วยเหรอ เเม่ง...หึหึ
ผมเองก็เเต่งซ่ะหลายๆๆคนบอกว่าเป็นบอมๆๆเชียร์ อุตส่าเซ็ทผมซ่ะเเหลมเชียว กร๊ากๆๆๆมีโอกาสได้เห็นเเค่ครั้งเดียวเท่านั้นเเหละ ดูไว้ซ่ะ ลงทุนไปอาบเเดดที่งานรักษ์ทะเลเชียวน๊า คริคริ
ไอ้เอ๊กซ์ก็กึ่มๆๆตอนไปที่รักษ์ทะเลก็ได้คุยกับไอ้น้องคนนี้เเหละในหลายๆๆเรื่อง ตอนกึ่มๆๆเนี๊ยะมันคุยกันได้ลื่นเชียวเเหะ (เเต่สุรามันก็ไม่ได้จขะดีไปซ่ะทุกอย่างน๊ากร๊าบบ)
เเต่ปีนี้ไม่ค่อยได้คุยกับเพื่อนรุ่นเดียวกันซักเท่าไหร่เลยเเหะ นอกจากไอ้นิค
โดนยัยเกตุสุดาใส่ร้ายอีกว่าตอนนั่งติดๆกับไอ้นัทเเล้วเหมือนคู่เกย์ (ทามมายยยคนหน้าตาดีก็มีเเต่คนอิจฉาเป็นธรรมดา คริคริ พูดเล่นน๊า)
เเต่รู้สึกจะเป็นงานที่ผมได้กินอาหารเยอะเเหะโดยเฉพาะมัสมั่นไก่ อร่อยดี ชอบ ชอบ
พี่ๆๆทีมงานก็วิ่งให้วุ่น ทำงานหนักกันทั๊งน๊านนน เห็นเเล้วจ๋งจ๋าน เเต่เพื่องานนี่นาเนอะ ขอบใจเเทนหลายๆๆคนเลยเเหละ น้องเปิลบอกชอบมาก ไม่ได้มาล่ะเสียใจเเย่เลย
ปีนี้จะคุยกับน้องๆๆซ่ะส่วนใหญ่ ก็หวังเพียงเเต่ว่าน้องๆๆเหล่านี้จะเป็นเเรงสำคัญที่จะทำให้ชมรมของเราเดินหน้าต่อไป ปีหน้าก็ถึงคราวพี่ดุษเเล้วล่ะซิเนี๊ยะ จะรอดูงานของพี่ๆๆเรา
จะมีน้ำตาป่าวน๊า เค้าจะรอดูนะต่ะเอง คริคริ
เเต่ที่รอดูอยู่ใกล้ๆๆนี้ก็คงจะเป็นค่ายของท่านประธานนิคเนี๊ยะเเหละไปถึงไหนเเล้วก็ไม่รู้ เเต่เห็นมันก็กระตือรือร้นมากก่านิสัยปกติของมันอยู่ก็หวังว่าจะดีเนอะ
เเต่ที่เเน่ๆๆนะชมรมนี้ยังไงซ่ะก็ยังมี
เพื่อน พี่ น้อง
ไปตลอดกาลตราบใดที่พวกเรายัง
เชื่อมั่น เเละศรัทธา
 January 26 เซอร์เวย์ค่ายเดินป่า วันที่24ม.ค.50วันนี้เป็นวันที่ผมต้องไป(ใช้คำว่าต้องไปเพราะมันเป็นค่ายที่สำคัญของชมรม เเละเราก็ได้รับความไว้วางใจจากเพื่อนนิคให้เป็นรองประธานค่ายด้วย)
เอ....ก่อนที่จะเริ่มวันไปเซอร์เวย์ค่ายอยากจะขอเเสดงความยินดีกับไอ้อำ(เรียกท่านอำดีกว่าเนอะ)ที่ได้รับตำเเหน่งประธานชมรมคนต่อไป
ด้วยคะเเนนท่วมท้น ยินดีด้วยจริงๆ
มาเริ่มเรื่องเซอร์เวย์ดีก่าเนอะ...ตอนเช้าก็ตื่นมาเพราะไอ้เอ๊กซ์ปลุก หึหึ มันปลุกเเล้วมันก็นอนต่อ เเอบอิจฉามันลึกๆๆเเต่ก็ต้องตื่น
ทั้งๆๆที่ไม่รู้เวลาที่ไอ้นิคบอกซักติ๊ดว่ามันจะไปกี่โมงเเต่คิดเองว่าน่าจะเช้าเเละมีหมูกระซิบว่า7โมงมั๊ง
เเละเเล้วก็ได้ไป7โมงครึ่ง(ทดเวลาบาดเจ็บอีกครึ่งช.ม.)เเละก็เเวะไปรับพี่โจ๊ค(ได้กินข้าวเช้าฟรีที่นั่นด้วย เเม่พี่โจ๊คช่างใจดี๊ใจดี เด่ววันหลังไปใหม่ หึหึ)
เเล้วก็เดินทางต่อด้วยรถไอ้น้องนน คันเดียวอัด7 ไอ้น้องนน เดย์ นิค อ๊อฟ พี่เเพร พี่ปุ้ย พี่โจ๊ค
สงสารรถเเหะ เเค่.............คนเดียวก็ปาไป18ตัน 555+(ล้อเล่นส์)
เเล้วก็นั่งไปนั่งไป นั่งไปเรื่อยๆๆ ถามทางไปเรื่อยๆๆ อ๊อฟก็มองหาร้านติ๋มเค้กมะพร้าวไปเรื่อยๆๆ(มันบอกอร่อยโคตรบิดา ต้องซื้อให้ได้)
เเละเเล้วก็เจอร้าน เเละอีกไม่นานก็ถึงที่หมาย เเต่ต้องไปหาพี่เจ้าหน้าที่ก่อน ก็คุยกันซักพัก
เเล้วพอคุยเสร็จก็เดินทางต่อเเบบปลากระป๋องเหมียนส์เดิม เเวะกินข้าวกันริมทาง
บรรยากาสดีมาก มีชาวบ้านเลี้ยงเเมะเอ๊ยพระ เห้ยเเพะ เอ๊ย!!! (ถูกเเล้ว)เเพะ
พอกินเสร็จนั่งย่อยเเป๊ปก็ไปต่อ จนถึงห้วยอะนะ เเว๊ปเเรกที่เห็นบรรยากาสมันดีเเหะ อากาสก็เย็นสบาย
ถ้ามาจัดค่ายในช่วงนี้นะคงดีโคตร
เเละก็สำรวจสถานที่กันซักพัก เดินไปเดินมา เดินมาเดินไป ถ่ายรูปไว้ดู(ส่วนใหญ่จะถ่ายกันเองมากก่านะ 555+)
เเล้วซักพักฝนก็ตก เราเลยวิ่งกันไปหาที่หลบที่อาคารเจ้าหน้าที่ เเล้วก็คุยงานกันไปพลางๆๆ
จนได้รายละเอียดเพิ่มเติมมาพอสมควร ท่านนิคก็ใช้ความคิดเก็บรายละเอียดเพื่อนำไปเพิ่มเติมต่อไป
เห็นมันตั้งใจสุดๆเลยเเหะ ไม่ค่อยได้เห็นมันในเเบบนี้ (ค่ายคงออกมาเเจ๋ว)
เเล้วพอคุยกันเสร็จก็เดินทางกลับมหาลัยกาน พยายามขับเร็วๆๆกลัวร้านเค้กปิด เเวะซื้อเค้กกันไปตามสตังค์(ผมดิไม่มีตังค์ตู้เอทีเอ็มไม่มี เลยกดไม่ได้ )
เลยต้องพึ่งเพื่อนนิค ต้องขอบใจจริงๆๆ(เพราะมันเองก็ไม่ได้กดเหมือนกาน) เลยซื้อมาได้เเค่คนล่ะก้องเท่านั้งเอง (ขอโทษด้วยที่ไม่ได้ซื้อไปฝากเพื่อนๆเลย)
เเล้วก็เเวะพระปฐมเจดีย์ กินข้าวกัน(เเบบไม่มีตังค์)เเต่ดีที่พี่โจ๊คเลี้ยง หึหึ
กินไปชมพระปฐมเจดีย์ไป ได้บรรยากาศไปอีกเเบบเเหะ
กินเสร็จก็กลับกัน กว่าจะถึงก็3ทุ่มกว่าเเล้ว
เเละผมก็ต้องกลับบ้านอีก รถก็หมด
กว่าจะถึงก็ปาเข้าไปเกือบเที่ยงคืน กลับมาก็มานั่งดูหนังมังกรหยกต่อ เเละหลับไปในเวลาตี3 (เวลานอนปกติ)....
การเดินทางครั้งนี้สนุกมาก ก็มีทังเพื่อน ทั้งพี่ เเละก็ทั้งน้องไปด้วยกันนี่นา ถึงเเม้ว่าจะเหนื่อย จะเบียด จะปวดขา(ไอ้อ้วนมันทับ)ไปบ้างก็ตาม
เเละนับถอยหลังอยู่จนกว่าค่ายนี้จะสำเร็จลงได้ด้วยดี สู้ๆๆเพื่อน กูเเละเพื่อนๆจะช่วยอีกเเรง
 |
|
|
