oDay-daEo's profileo Kim Day-Jin [KingdoM] ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
February 25 ช่วงสอบตอนเนี๊ยะ ช่วงสอบหรรษาอ๋าอ๋า..ก็อ่ะนะหัวข้อก็บอกเเล้วว่าช่วงสอบ เเต่ปีนี้ไม่เหมือนทุกปีไง เลยดูเป็นเรื่องเเปลกหน่อย(สำหรับตัวผมอ่ะนะ)
คือถ้าปกติถ้าใกล้สอบ ผมจะพยายามอยู่กับตัวเองให้มากๆ ประมาณทำสมาธิ (ทำใจไปในตัว)
ตั้งหน้าตั้งตาอ่านๆๆๆเเละอ่านมันเข้าไปน่ะหนังสือ มองมันทุกวันจนเริ่มหลงรักมันไปเลย
เเต่ปีนี้อ่ะดิ กลับกันเป็นหน้ามือกับหลังตีนเลย
ทั้งไปงานรับปริญญาพี่ๆเพื่อนๆ เเละก็น้าๆ ไปวัดกับที่บ้าน2วันติด
เรียนพิเศษเสร็จเเล้ว ก็มานั่งเล่นเอ็ม เล่นเกมส์
หนังสือเเทบจะไม่ได้เเตะเลยว่างั้น อันนี้ต้องรอติดตามดูเเล้วเเหละว่าผลมันจะออกมาเเบบไหน
เเต่เหตุผลที่ไม่ได้ทำเหมือนเดิมน่ะมันมี
เเต่บอกไม่ได้ว่ะ
พูดถึงเทศกาลรับปริญญาปีนี้ดูเหมือนว่ามันจะครึกครื้นกว่าทุกปี
ยิ่งญาติผมรับปริญญาปีนี้ด้วย วงศ์ศาคณาญาติมากันเยอะมัคๆๆ
ก็อ่ะนะ เมื่อรวมญาติทีไรเป็นต้องมีทริปเที่ยวทู๊กที ไอ้เรามันก็ปฎิเสธม่ายยค่อยเก่งด้วยดิสำหรับเรื่องเที่ยว คริคริ
เเล้วก็ไปเที่ยวกัน (ในช่วงที่ผมควรจะอ่านหนังสือ)
เเต่ก็ดีนะน้องๆๆพี่ๆๆที่เป็นญาติกันเนี๊ยะโตกันหมดเเล้ว เเละก็น่ารักด้วยดิ คริคริ ชอบๆๆ!!
เเต่ไงก็จะสู้ตายเน้อ
อยากจบไวๆๆโว้ย!!!!
ถ้าไม่ก่ะชัวร์ ๆๆ ก็จะจบ3ปีครึ่งได้เเล้ว เสียดายยยอ่า
เเต่นึกอีกทีก็เอาเหอะจบไวก็ม่ายยมีไรทำอยู่ดีนี่นาเนอะ
 February 21 รู้จักกันเเค่ไหนเนี๊ยะลองทำดูนะลองทำดูนะครับว่ารู้จักผมเเค่ไหน
 เเค่กดที่ข้อความข้างล่างน่ะเเล้วก็ใส่ชื่อ
ตอบคำถามไปเรื่อยๆๆ1-10
เเล้วก็อย่าลืมคอมเม้นให้ด้วยนร้าคร๊าบ
February 16 มุมมองความรักในอุดมคติของผม อีกหนึ่งมุมมองมีบางครั้ง
ที่ชีวิตเราเกิดความรู้สึกประทับใจใครสักคน ในเวลาที่เราไม่อาจจะทำอะไรได้ แม้มันเป็นเรื่องที่น่าเสียดาย เพราะว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่เราจะพบใครคนหนึ่ง ที่สามารถตอบตัวเองได้ว่า เป็นคนที่ตามหามาตลอด และมันก็ยากพอ ๆ กันกับการตัดใจ ความรักเป็นความรู้สึก ที่บางครั้งก็อยู่นอกเหนือการควบคุมของความคิด เราจึงสามารถรู้สึกได้ และ รักได้โดยใช้หัวใจ แต่ขณะเดียวกันการแสดงออก และ การกระทำต่าง ๆ นั้น กลับต้องใช้หัวใจและสมองไปพร้อม ๆ กัน หัวใจ...จะคอยบอกว่าเรารักได้เพราะมีสิทธิ์ที่จะรัก สมอง...จะบอกว่ารักแล้วจะสามารถแสดงออกได้แค่ไหน คนบางคนเกิดมาเพื่อให้เรารัก แต่ไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นของเรา ทำได้ไหม...รักในแบบไม่เรียกร้อง ไม่ต้องการอะไร รักเพราะรู้สึกรัก เพราะว่ารักอยู่เต็มหัวใจ ปล่อยให้คนที่เรารักมีชีวิตของเค้า อยู่บนเส้นทางของเค้า...กับคนของเค้า ในขณะที่ความรักของเราก็ดำเนินต่อไป ให้ความถูกต้องยิ่งใหญ่อยู่ในสมอง ให้ความรักงดงามอยู่ในหัวใจ...ตลอดไป จะขอเป็นเเบบนี้ตลอดไปนะเเม้ว่าจะไม่มีใครหันมาเหลียวเเลก็ตาม
เศร้าว่ะ ทำไงดี!!!!....
  February 10 งานthank act9 ก.พ.50 งานThank Act
 วันนี้ตื่นก็ปาไปเกือบเที่ยงเเล้วคริคริ ว่าจะไปปิดงบซักหน่อยเเต่ยังมึนๆๆอยู่กับตัวเลขนิดหน่อย
เลยม่ายยได้ปิดเลยหึหึ เลยนั่งเล่นเน๊ตทั้งวันเลย เล่นรอเพื่อนๆๆน้องๆๆที่รังสิตด้วยน่ะ
นั่งเล่นไปซักพักไอ้อำไอ้นิคก็โทรมาบอกว่าอยู่ที่ห้องชมรมเเล้ว
เท่าที่ได้ยินที่ห้องชมรมมีคนเยอะมั๊คๆๆ
ทั้งพี่เเอ๊ป พี่ซี พี่ยุ้ย พี่ปุ้ย พี่พา พี่ออ พี่กระเเต เเล้วก็พวกมัน2ตัว
หึหึคนเต็มห้องเลยนะเนี๊ยะปริมาณคับกล่องจริงๆๆ
วันนี้ดูอบอุ่นดีเเหะ
วันนี้ทั้งหมดที่มาก็นัดกันใส่เสื้อชมรมเเล้วก็กางเกงเลสีน้ำตาลกานน เอาเเบบครบเซ็ท
สบายๆๆดีออกเนอะ เนี๊ยะเเหละชุดนอนของพวกเราชาวเด็กอนุรักษ์
เพราะตอนออกค่ายเราทำงานชุดไหนก็นอนชุดนั้นเลย
เเต่เค้าออกจะสะอาดน๊าเเอบอาบน้ำทู๊กวานเลย บรรยากาสตอนอาบน้ำช่างมีความสุขเสียกระไร
อาบในลำธารยามเช้า มองไปรอบๆๆตัวก็เจอเเต่ต้นไม้เเล้วก็ขุนเขา
เสียงที่ได้ยินก็มีเเต่เสียงนกกับเสียงน้ำในลำธารฟังดูปานเสียงเเห่งสวรรค์ โอ๋ยห์มีความสุขจางง บรรยากาศหรูกว่าสปา 5 ดาวเลยนะพี่น้อง
นึกเเล้วอยากไปอาบอีก
ซักประมา6โมงก่าๆๆเราก็พร้อมทีม เเล้วก็เข้างานกาน
วันนี้พี่ๆๆน้องๆๆมากันเยอะเหมือนกาน
ในงานก็มีของให้กินเพียบเลย อร่อยด้วย อาจจะเป็นเพราะว่าได้เเย่งกันกินด้วยเเหละมั๊งเลยดูอร่อยเป็นพิเศษ
คริคริอันนี้ของกรูห้ามเเย่งไปเเดกน๊า
เเล้วก็เเย่งข้ามโต๊ะ เพราะโต๊ะตูได้ช้ามั๊กๆๆเเม่งลูกเมียน้อยจริงๆๆโต๊ะกรู
วันนี้มีโชว์เเม่งอะไรก็ไม่รู้เต็มเวทีเลย ช่างกล้าเนอะไอ้พวกผู้นำเนี๊ยะ
ทำไปได้
เเต่ก็ฮาดีนะไว้เราจะรอดูไอ้อำมันทำบ้างในปีหน้า
จะมีโอกาสได้เห็นอ่ะป่าวหว่าตู
ยังไงกูก็จะรอดูน๊าเพื่อนเอ...เรียกท่านประธานจาดีมั๊ยหว่า
เเล้วนอกจากกินกับการเเสดงก็ยังมีพิธีคาราวะอาจารย์โดยมอบส้มห่อกระดาษเเดงให้
ผมเลยยึดไว้ซ่ะหลายใบ
เพราะอ.ที่เคารพมีเยอะที่เเน่ๆๆก็อ.ปู อ.น้อง อ.ที่คณะ เเล้วก็อ.ที่กิจการนักศึกษาอีกหลายทั่น
ดูดีนะพิธีนี้อ่า ชอบๆๆๆ
ไม่รู้เหมือนกานนะว่าปีที่เเล้วเป็นยังไง เพราะปีที่เเล้วอยู่บางเเสนม่ายยได้มา
เเต่ก็ชอบนะงานนี้
เหมือนเป็นงานเลี้ยงอำลาในหลายๆๆเรื่องทั้ง
คณะกรรมการปีที่เเล้วที่จะหมดวาระลง
รุ่นพี่ปี4ที่กำลังจะจบการศึกษาออกไป
เเละก็ต้อนรับคณะกรรมการชุดใหม่ที่กำลังจะเข้ามาปฏิบัติหน้าที่เเทน
เเล้วพอพิธีการคาราวะคณาจารย์เสร็จเรียบร้อยเเล้วก็เริ่มงานปาร์ตี้เเดนซ์ของจริงเเล้วล่ะ
วงดนตรีก็บียูเเบรนด์เหมือนเดิม เเต่เขาก็เล่นได้เเจ๋วดีนะ
เด็กอนุรักษ์เเล้วก็ชมรมอื่นคณะอื่นเเดนซ์กันให้รึ่ม
วันนี้ผีชมรมโฟโต้เข้าสิงห์อีกเเล้ว ถ่ายรูปจนเหนื่อยเลย ความจริงให้คนอื่นถ่ายให้น่ะก็จะมีใครล่ะก็ไอ้น้องเอ๊กซ์น่านเเหละ
ถ่ายกับอาจารย์บ้าง เพื่อนชมรมอื่นบ้าง เเล้วก็รูปหมู่อีกเยอะมั๊กๆ
ควานหาอีเจ้หยอยอยู่เหมือนกานนเเต่หาม่ะเจอโทรไปหาก็ไปอยู้ร้านเหล้าซ่ะเเล้วเพื่อนกู
ลำยองจริงๆๆ คริคริกูพูดเล่นน่า หึหึ
เเละเเล้วงานก็จบลงด้วยคอนเสริตบียูเเบนด์ เเล้วก็เด็กรังสิตก็กลับรังสิตเด็กกล้วยก็เดินทางกลับเหมือนกานน
งานเเบบนี้ก็เป็นงานที่ดีนะผมว่า เพื่อนพี่น้องได้พอกัน เเละได้พบปะกับผู้นำของหลายๆๆชมรม หลายๆๆคณะ
จัดอีกทุกปีก็ดีนะครับท่านมหาลัย คริคริของฟรีโผมมมชอบ!!!
 February 09 ข้าวมันไก่กับความทรงจำ ข้าวมันไก่หน้าร.ร.วันนี้มีโอกาสได้ไปกินข้าวมันไก่ที่หน้าร.ร.ราชวินิตบางเเก้วมา ข้าวมันไก่หน้าร.ร.เก่าน่ะ
กินไปกินมาก็นึกถึงหนังที่เพิ่งไปดูมา นั่นก็คือ ชัตเตอร์(เอ๊ย!!!ม่ายช่ายย)เรื่องไฟนอลสกอร์น่ะ
จำได้ว่าตอนมอปลายมากินที่ร้านนี้บ่อย ดูเหมือนห่างมาไกลเเล้วเหมือนกานนะช่วงเวลาที่จบม.6มา เเต่มันก็ยังคงเป็นความทรงจำที่ดีอยู่ตลอดมา
มันเป็นที่ที่เรากับเพื่อนมานั่งกินกันเเล้วก็คุยนู้นคุยนี่กันไปเรื่อยเปือย
หลายๆๆอย่างในหนังอาจจะมีทั้งตรงบ้างเเละก็ไม่ตรงบ้างก็ตาม
เเต่เวลาช่วงม.ปลายมันคือช่วงเวลาที่สนุกที่สุดเเล้ว
อาจจะเป็นเพราะว่ามันเป็นช่วงเวลาที่เราไม่ต้องมานั่งวางเเผนชีวิตตัวเองไว้มากมายเท่ากับปัจจุบันนี้
ไม่ต้องมานั่งคิดว่าจบไปจะทำอะไร จะมีเงินกินมั๊ยเพราะช่วงเวลานั้น เช้ามาก็เเบมือขอตั้ง ไปร.ร.ก็คิดเเค่ว่าก็ดีจะได้เจอเพื่อน
ส่วนเรื่องเรียนนั้นก็เรียนๆๆตามหน้าที่ไปเรื่อย (ดูเหมือนเรียนเเบบไม่คิด เเต่เกรดเค้าก็ใช้ได้น๊า)
เเต่พอผ่านช่วงเวลานั้นเราเองก็คงคิดได้เเหละว่าชีวิตคนเราน่ะมันไม่ได้มีเเค่ช่วงเวลาที่สนุกเสมอไป
เเละก็ไม่ได้มีช่วงเวลาที่น่าเบื่อตลอดเวลา
เเต่อย่างน้อยเพื่อนเราทุกคนก็ยังไม่ได้จากไปไหนซักหน่อย(จะมีใครตายก็บอกกูก่อนนะจะได้เตรียมใจทัน)
เเละยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่เราก็ยิ่งมีคนรู้จักมากยิ่งขึ้น
ไม่เเน่นะ อาจจะเป็นเวลาก็ได้ที่นำพาคนดีๆๆมาเป็นเนื้อคู่ของเรา
คริคริ
 เซอร์เวย์เดินป่ารอบ27ก.พ50เซอร์เวย์เดินป่าค่ายท่านนิค
 เหอๆนึกถึงตอนจบเเล้วก็ขำปนกับความรู้สึกต่างๆอีกมากมายเยอะเเยะเเล้วก็เกลื่อนกลาดกระจัดกระจาย
คราวนี้ผมเป็นคนนัดรถซ่ะด้วยซิ ก็นัดเป็นพี่อ๋องคนเดิมจากที่เคยได้ใช้บริการจากค่าปลูกป่าของเราในครั้งก่อน
รถก็โอเคนะ ราคาก็สมน้ำสมเนื้อ ทริปนี้ทีเเรกกะให้น้องไปเยอะๆส่วนหนึ่งคือลองดูงานเซอร์เวย์ ทีเเรกก็มีน้องจะไปหลายคน เเต่พอตอนไปดันเเคนเซิลซ่ะหมด เศร้า...
ทริปนี้คนที่ไปก็มี พี่ปุ้ย พี่โจ๊ค เจ้เเพร พี่วัน นิคกี้ กาววี่ อ๊อฟฟี่ เเล้วก็ผมเอง ไปกันเเค่8คนเอง รถตู้ที่เหลือเพียบ
ผมเป็นคนน้ำรถเเละนำทาง ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมม่ายยยชอบตี๊ซู๊ด เเล้วผมก็ปรากฎว่าเป็นคนนำทางที่เเย่ชิบ
เเย่ไงน่ะเหรอ ก็หลงอ่ะดิถามได้ ก็เเบบว่าเห็นคนอื่นหลับหมดไงเลยเเกล้งทำรถหลงเล่นส์ คริคริ ความจริงหลงจริง
ออกจากที่มอก็ประมาณ8โมง ถึงนู้นก็ปาไปบ่าย2 รวมเเวะตามที่ต่างๆๆระหว่างทางอีกหลายครั้งนะ
วันนี้กะจะได้ถ่ายรูปสถานที่ทางที่จะเดิน เเต่ก็ม่ายยมี เเต่ก็ได้คุยกิจกรรม เเละหลายๆๆอย่างกับพี่เขา จนได้อะไรหลายๆๆอย่างที่พอจะลงตัว
มีอะไรให้ตื่นเต้นหลายๆๆอย่างเลยนะลูกค่ายทั้งหลาย ไม่บอกร๊อกว่ามีไรบ้างไว้รอดูเองเองน๊าเด่วไม่สนุก
วันนี้พี่ปุ้ยเอาชุดครุยมาถ่ายที่ห้วยอะนะด้วย ไอเดียเเจ๋วมั๊กๆก็ได้ถ่ายกับพี่เขาไปหลายรูปเหมือนกาน
มีถ่ายบนเรือด้วยนะพวก พายเรือออกไปบนเกาะ คงพอเรียกว่าเกาะได้เนอะ
เห็นเเบบนี้เเล้วรุ่น16ก็คุยกันว่าไว้ตอนจบรับปริญญาเเล้วจะมาถ่ายกันมั่งเอาเเบบครบทีม
เเต่กูคงต้องขอรับก่อนเเหละนะเพื่อนกูปี3เเล้วไม่รอพวกมึงหรอก คริคริ
ไว้จะซื้อครุยไว้เลยรอพวกมึงจบเเล้วกูจะเอามาใส่ถ่ายกับพวกมึงเองน๊า 555+
ใครจะรอว่ะ
เเล้วก็เเวะที่ต่างๆๆอีกเยอะเเยะปิดท้ายด้วยกินข้าวกันที่องค์พระปฐมเจดีย์ตามเคย กินข้าวเสร็จก็เดินหาขนมกิน
ของกินเอยะเอ๊ยเยอะชิบ เดินกินซ่ะเพลิน ไอติมลอยฟ้า ขนมถังเเตกใส่ใส้อร่อยมาก ข้าวเหนียวสังขยาก็อร่อยนะคับพี่น้อง
ไว้มีโอกาสล่ะอย่าพลาดเน้อ
เสียดายเเทนคนไม่ได้มา
คุณพลาดอะไรไปในหลายๆอย่างเเล้วล่ะ
ไม่เชื่อ
ลองมาสัมผัสดูซิครับ
 February 05 รักษ์ทะเลปี50 2-4 ก.พ. รักษ์ทะเลปี50ปีนี้ก็เป็นปีที่2เเละที่ได้มีโอกาสไปงานรักษ์ทะเลกับทางมหาลัย
ความรู้สึกเก่าๆๆก็ยังมีอยู่นะเเต่ปีนี้ไปช่วยเเค่ในพิธีปิดเท่านั้นเอง เพื่อนๆๆในชมรมก็ไปกันเเค่6คนเอง ก็มีน้องเอ๊กซ์ น้องตุ๊กติ๊ก อำ กาว ตี้ เเล้วก็ผม
เเต่ยังไงซ่ะในงานครั้งนี้ก็ยังมีเพื่อนๆชมรมอื่นอีกหนาเเน่น ได้รู้จักกับคนอื่นๆๆอีกมากพอสมควร
ได้รู้ระบบงานของชมรมอื่นๆเพิ่มเติมด้วย
วันเเรกก็เตียมเวทีเเละก็ที่นั่ง ก็ไปขนๆๆของ เเล้วก็จัดเก้าอี้ ติดป้ายอะไรทำนองนี้เเหละ เเต่อากาศเย็นสบายดีเลยทำงานเเบบไม่เหนื่อยซักเท่าไหร่ เเต่ปีนี้เหมือนได้ทำอะไรมากกว่าเดิมอีกเยอะเลย
อาจจะเป็นเพราะอาจารย์คุ้นเคยเเล้วล่ะมั๊ง
เดินผ่านก็เดทำนี้หน่อยนะ ทำนี่หน่อยนะ เหนื่อยเเหะ เเต่ก็ทำได้เสมอครับผม!!!
วันที่สองก็เริ่มงานผมได้คุมร.ร.วัดตะพงนอก เป็นร.ร.ที่เดินขบวนสุดท้ายเลย อ.ร.ร.นี้เขาตลกดีนะ ดูกันเองดีด้วย ในขบวนมีจุดประทัด ตลกดีเนอะเขาเลือกจุดก็เฉพาะตอนคนเยอะๆ หลายๆๆคนก็สะดุ้ง
เห็นเเล้วก็ตลกดีเเหะ อย่าไปดูไกลเลย นักเรียนรร.นี้เองยังตกใจเลย คริคริ
เเล้วก็วิ่งวุ่นๆๆอยู่ในงานยกข้าวยกน้ำให้นักเรียนตลอดงาน เต่ก็สนุกดีนะ วันนี้ก็เหนื่อยเป็นทวีคูณเลย เเต่พอได้รับคำชมจากอ. รร.ที่เราคุมอยู่ก็หายเหนื่อยเเละ
เเล้วก็ได้เจอน้องๆๆที่ปีที่เเล้วเคยมาร่วมงานนี้เอาของมาให้ด้วย เป็นเรื่อไม้สีเขียวน่ารักดีนะ ขอบใจมั๊กๆๆน่ะน้อง
พองานวันนี้เสร็จเราก็กลับที่พักที่บ้านเพวิลด์กัน
ทีเเรกผมกะจะนอนก่อนเเล้วตื่นมาตอนเย็นๆๆก็ไปกินข้าวเเล้วก็ปาร์ตี้กับคนอื่นๆๆ(เอาเเรงไว้ก่อนน่ะ)
เเต่มีน้อง2คนคือน้องเปรียวเเละน้องโบว์มารอ อดนอนเลยเเต่ก็เอาเต๊อะม่ะเป็นไร น้องๆๆอุตส่าห์มา
เเล้วก็ไปเดินเล่นชายหาดด้วยกันกับน้องๆๆเเล้วก็ไอ้กาวด้วย
เเล้วก็มาเล่นตี่จับกัน ทีเเรกก็มีคนนิดเดียวเเต่ไหง๋ๆๆมันกลับเพิ่มมาเป็นสิบเลยว่ะเนี๊ยะ เเต่ก็สนุกดี มีเจ้เทยมาเล่นด้วยเเล้วก็มีบอมๆๆด้วย
เห็นเขาเล่นเเล้วเหมือนเราเล่นลัคบี้ลูกผู้ชายกับทางชมรมเลย เเต่เบากว่าหน่อยก็ตรงที่มันมีเวลาให้พักเหนื่อยด้วย เเต่ก็ได้เเผลมาตรึมเลย
พอเสร็จเเล้วก็ไปเล่นน้ำกับพวกเน๊ตทีเเรกว่าจะไม่เล่นเเล้วหล่ะก็เพราะเอากางเกงขาสั้นมาเเค่ตัวเดียวเอง เเต่ก็โดนไอ้กาวลากลงไปอยู่ดี ไม่ลงได้ไงว่ะเเม่งเอาเข่ากระเเทกหัวกรู มึนไปพักใหญ่เลย เจ็บมากจริงๆๆ มึงนะมึงทำกับเพื่อนที่น่ารักอย่างกรูได้
เเล้วก็ไปอาบน้ำเเล้วก็มากินข้าวกัน อดกินปลาหมึกเลย ดันมาช้าไปชิส์ ไม่เหลือไว้ให้กรูเลยนะเมิง
พอกินเสร็จเเล้วพวกส่วนหนึ่งก็ไปนั่งร้องเกะกัน ส่วนผมเสียงไม่ค่อยดีเลยไม่อยากโชว์ คริคริ
เราเองก็เลยไปนั่งตั้งวงกินเหล้ากันเฉพาะเด็กอนุรักษ์ ยัยติ๊กก็ไปเดินเล่นตกปลาไปเรื่อย ได้นั่งคุยกันกินกันไปซักพัก อำมันก็เริ่มรั่วเพราะมันไปกินมาก่อนหน้านี้เเล้วหล่ะ
ซักพักก็มีคนอื่นๆๆมานั่งเเจมด้วยการคุยกันเรื่องชมรมเราจึงยุติลงเเต่ก็ดีได้คุยอะไรกันไปพอสมควร มีความสุขจังวันนี้
กินไปกินกันมาก็มีบอมๆๆกับเจ้ๆๆเทยที่อยู่การเเสดงมาร่วมกินด้วย เเล้วก็มีพวกพี่ๆๆทีมงานอาจารย์มาเเจมด้วยพี่ป๊อป พี่ตุ้ม
เเล้วก็มีชมรมโรตาเเรคมาเเจมไม้กับมะเดื่อนมาเเจม รั่วมั๊กๆๆทั้งสองคน ไปลวนลามพวกเจ้ๆๆกัน หึหึ ผมเเค่กึ่มๆๆเลยนั่งดูเเค่นั้นเอง ความจริงมันมีรั่วกว่านั้นอีกนะ
เเต่ม่ะอย่าจาเล่า คริคริ คนอยู่ดึกก็มักจะมีเรื่องอะไรที่รู้มากก่าเป็นธรรมดา
ไอ้เอ๊กซ์ ไอ้กาว ไอ้อำ ก็กลับไปก่อนเลยไม่รู้เรื่องอะไรดีๆๆ คริคริ สม!!!
ผมกลับมานอนตอนตีไรก็ม่ะรู้เเต่ดึกมากเเล้วล่ะ
ที่นอนไอ้กาวก็เเย่งไป เลยไปนอนที่นอนมันเเทน พอตื่นขึ้นมา เห้ยๆๆข้างๆๆตูเป็นมันได้ไงว่ะ จำได้ว่าเมื่อคืนมันเป็นไอ้ตี้ ไหง๋ไอ้ตี้ไปนอนห้องพวกโรได้ไงว่ะ
ชักมึน เเล้วก็ตื่นมาเเบบวิ้งๆๆมึนๆๆอยู่นิดนึงเเต่ไม่เป็นไรเพราะเมื่อคืนไม่ได้เมามาก มีสติตลอดเวลา
ไม่รั่วเหมือนเพื่อนบางคน คริคริ
เเล้วก็มากินข้าวเก็บกระเป๋าเเล้วก็เดินทางกลับมอกัน
บนรถก็นั่งนับตัวเลขกับเพื่อนๆๆชมรมอื่นซ่ะตลอดทาง เล่นเอามึนไปซ๊าถึงมอก็เกือบๆๆบ่าย4เวลามันผ่านไปเหมือนจะเร็วเเต่มันก็3ช.ม.ก่าเเล้วนี่นาเนอะ
คงจาเป็นนับเลขเพลินไปหน่อย
จากการไปค่ายครั้งนี้รู้สึกได้อารายยหลายๆๆอย่างนะทั้งเพื่อนหน้าใหม่ๆๆคนหน้าใหม่ๆๆน้องหน้าใหม่ๆๆความรู้สึกใหม่ๆๆกับสถานที่ใหม่ๆๆ
ได้รู้จักเน๊ต บุษ ตั้ม กวาง ไม้ ท๊อป หนุย ก๊อด ป๊อป ตุ้ม เเล้วก็อีกหลายๆๆคน
ได้รู้จักเพื่อนๆๆเเละน้องๆๆมากขึ้น
เป็นประสบการณ์ที่ดีจริงๆๆ ถ้าใครมีโอกาสนะก็ไปเหอะ ผมว่าทุกที่ที่เราไปมันมักจะมอบสิ่งดีๆๆหรือประสบการณ์ใหม่ๆมาให้เสมอเเหละ
เสียดายที่เพื่อนหลายๆๆคนไม่ได้มา ทั้งพี่ดุษ มด เเล้วก็ปลาอีก เต้ย อ๊อฟ เเล้วก็พี่ธิ ไม่งั้นคงครบทีมเซ๊ทเดิมเลยนะเนี๊ยะ
 กรีนไนท์ 50กรีนไนท์ปีนี้ปี50 อ.4 ก.พ.50
จัดมากี่ปีเเล้วหนอ จำได้ว่า4ปีเเล้วมั๊ง ผมว่าดีนะมีงานเเบบนี้เพื่อน-พี่-น้อง จะได้เจอได้รู้จักกัน
เเต่ก็นั่นอีกเเหละเนอะว่าน้องก็ไม่กล้าเข้าไปคุยกับพี่ๆๆรุ่นใหญ่ เเละก็เหตุเดียวกันพี่ๆๆรุ่นใหญ่ก็ไม่เริ่มคุยกับน้องรุ่นเล็กก่อนอีกอยู่ดี
ส่วนใหญ่จะคุยกับเพื่อนๆๆกันเองที่ไม่ได้เจอกันซ่ะมากก่า(มันก็เหมือนกับงานเลี้ยงรุ่นซ่ะมากก่ามั๊ง)
เเต่เท่าที่ได้รับความรู้สึกจากงานนี้เองก็ประทับใจหลายอย่างนะ(เเม้จะเพิ่งกลับมาจากระยองก็เหอะเนื่อยชิบนั่งนับเเต้มบนรถซ่ะมึนเลย)
ประทับใจอย่างเเรกคือ....ได้เห็นน้องๆๆรุ่น17มากันเยอะพอสมควร ดีใจจังที่น้องมาเห็นเเล้วก็นึกถึงปีที่เเล้วที่เราเป็นน้องมันก็คงฟิลด์เดียวกันเนอะ
ประทับใจทีสองคือ....บรรยากาศร้านดูกันเองดีมันดูเล็กๆๆเเต่ก็ดูอบอุ่นดี เเต่ถ้ามันมีอะไรให้ทำมากก่านี้ก็น่าจะดีมากเลย ปีที่เเล้วยังมีทะเลให้เดินเล่น
ประทับใจต่อมาคือ....ได้เห็นพี่ๆๆบัณฑิตมีความสุขตอนที่ผมเห็นพวกพี่ๆๆเเกพูดเปิดใจนะรู้สึกดีมาก(ถ้าไม่มีใครมาเเควะมาเบรกก็จะดีมากกว่านี้)ดูเเล้วนึกไปถึงหลายๆๆอย่างทั้งในอดีต เเล้วก็อนาคต
อดีตคือตอนค่ายผมไง ค่ายปลูกป่าที่ได้ทำเเบบเต็มๆๆตัว คิดเเล้วซึ้งมันมีหลายๆๆอย่างเเล้วก็หลายๆๆคนที่คอยช่วยอย่างเต็มที่จนมันผ่านมาได้ด้วยดี ก้อ ก้อ ยังติดอยู่ในความทรงจำอยู่เลย(นึกไปแล้วก็เเอบขำ คริคริ รู้สึกดีโว้ย!!!!จาทามมายย)
อนาคตคืออีกไม่นานผมก็คงจะจบปริญญาเเล้วเหมือนกาน ถ้ามีคนมาจัดให้เเบบนี้ เเล้วก็มีเพื่อนๆๆพี่ๆๆเเละน้องๆๆที่เคยร่วมกันทำงานด้วยกัน ที่เคยไปเที่ยวด้วยกัน มาเเสดงความยินดีหรือเอาเเค่มาให้เห็นหน้าเนี๊ยะ ก็ดีใจสุดๆๆเเล้ว
เเต่ปีนี้ดูงานเป็นระบบดีนะผมว่าหลายๆๆอย่างก็ดูน่าประทับใจซ่ะส่วนใหญ่เเต่อาจมีอะไรที่บกพร่องไปนิดก็เเทบมองไม่ค่อยเห็นเท่าไหร่ ทีมงานก็คงเตรียมงานจนเหนื่อยเลย อิจฉาบัณฑิตชะมัด อิอิ รอตูก่อนเห๊อะ...
งานนี้มีหลายคนเเต่งตัวเก๋ดี น้องเเชมป์ก็เเต่งเป็นคลอสเพลย์เลยเท่ดี เเล้วก็น้องมะปรางกับน้องอุ้ยก็มาเป็นคอนเซ็ปท์คู่ขาว-เขียว นึกได้ว่าไอ้นิคมันไปบอกน้องว่าพี่คลาวไม่มาด้วยเหรอ เเม่ง...หึหึ
ผมเองก็เเต่งซ่ะหลายๆๆคนบอกว่าเป็นบอมๆๆเชียร์ อุตส่าเซ็ทผมซ่ะเเหลมเชียว กร๊ากๆๆๆมีโอกาสได้เห็นเเค่ครั้งเดียวเท่านั้นเเหละ ดูไว้ซ่ะ ลงทุนไปอาบเเดดที่งานรักษ์ทะเลเชียวน๊า คริคริ
ไอ้เอ๊กซ์ก็กึ่มๆๆตอนไปที่รักษ์ทะเลก็ได้คุยกับไอ้น้องคนนี้เเหละในหลายๆๆเรื่อง ตอนกึ่มๆๆเนี๊ยะมันคุยกันได้ลื่นเชียวเเหะ (เเต่สุรามันก็ไม่ได้จขะดีไปซ่ะทุกอย่างน๊ากร๊าบบ)
เเต่ปีนี้ไม่ค่อยได้คุยกับเพื่อนรุ่นเดียวกันซักเท่าไหร่เลยเเหะ นอกจากไอ้นิค
โดนยัยเกตุสุดาใส่ร้ายอีกว่าตอนนั่งติดๆกับไอ้นัทเเล้วเหมือนคู่เกย์ (ทามมายยยคนหน้าตาดีก็มีเเต่คนอิจฉาเป็นธรรมดา คริคริ พูดเล่นน๊า)
เเต่รู้สึกจะเป็นงานที่ผมได้กินอาหารเยอะเเหะโดยเฉพาะมัสมั่นไก่ อร่อยดี ชอบ ชอบ
พี่ๆๆทีมงานก็วิ่งให้วุ่น ทำงานหนักกันทั๊งน๊านนน เห็นเเล้วจ๋งจ๋าน เเต่เพื่องานนี่นาเนอะ ขอบใจเเทนหลายๆๆคนเลยเเหละ น้องเปิลบอกชอบมาก ไม่ได้มาล่ะเสียใจเเย่เลย
ปีนี้จะคุยกับน้องๆๆซ่ะส่วนใหญ่ ก็หวังเพียงเเต่ว่าน้องๆๆเหล่านี้จะเป็นเเรงสำคัญที่จะทำให้ชมรมของเราเดินหน้าต่อไป ปีหน้าก็ถึงคราวพี่ดุษเเล้วล่ะซิเนี๊ยะ จะรอดูงานของพี่ๆๆเรา
จะมีน้ำตาป่าวน๊า เค้าจะรอดูนะต่ะเอง คริคริ
เเต่ที่รอดูอยู่ใกล้ๆๆนี้ก็คงจะเป็นค่ายของท่านประธานนิคเนี๊ยะเเหละไปถึงไหนเเล้วก็ไม่รู้ เเต่เห็นมันก็กระตือรือร้นมากก่านิสัยปกติของมันอยู่ก็หวังว่าจะดีเนอะ
เเต่ที่เเน่ๆๆนะชมรมนี้ยังไงซ่ะก็ยังมี
เพื่อน พี่ น้อง
ไปตลอดกาลตราบใดที่พวกเรายัง
เชื่อมั่น เเละศรัทธา
 |
|
|
